Categorie archieven: Landbeschrijving

De Verenigde Staten van Amerika (ook wel de Verenigde Staten, de VS en Amerika) is een federale constitutionele republiek, bestaande uit vijftig staten en een federaal district. Het land is in het algemeen gelegen in het centrum van Noord-Amerika, waar de achtenveertig aaneengesloten staten en Washington, DC, de hoofdstad, tussen de Stille en Atlantische Oceaan liggen, begrenst door Canada in het noorden en Mexico in het zuiden. De staat Alaska ligt in het noordwesten van het continent met Canada in het oosten en Rusland in het westen aan de andere kant van de Beringstraat. De staat Hawaii is een eilandengroep in het midden van de Stille Oceaan. Het land bezit ook een aantal gebieden in de Stille Oceaan en de Caraïben.
Met 9,83 miljoen km2 en meer dan 312 miljoen mensen is de Verenigde Staten het derde of vierde grootste land in totale oppervlakte en de derde grootste in zowel oppervlakte als bevolking. Het is een van de meest etnisch diverse en multiculturele landen ter wereld, het product van grootschalige immigratie uit vele landen. De Amerikaanse economie is ’s werelds grootste nationale economie met een geschatte BBP in 2010 van 14.780 dollar biljoen (23% van de nominale het wereldwijde BBP en 20% van het mondiale BBP in koopkracht pariteit).

Alaska is, qua oppervlakte, de grootste staat van de Verenigde Staten. Het is gelegen in het noordwestelijk uiteinde van het Noord-Amerikaanse continent met Canada in het oosten, de Arctische Oceaan in het noorden, de Stille Oceaan in het westen en zuiden en met Rusland verder in het westen aan de andere kant van de Beringstraat. Ongeveer de helft van Alaska’s bijna 700.000 inwoners woont in het Anchorage grootstedelijk gebied. Alaska is de dunst bevolkte staat van de VS.

De Amerikaanse Senaat stemde op 30 maart 1867 in met de aankoop van Alaska van het Russische Rijk voor 7.200.000 dollar. Het land onderging een aantal administratieve wijzigingen voordat het een georganiseerde grondgebied werd op 11 mei 1912 en de 49e staat van de VS op 1 maart 1959.

De naam “Alaska” (Аляска) werd al in de Russische koloniale tijd geïntroduceerd als het alleen werd gebruikt voor het schiereiland en is afgeleid van het Aloëte alaxsxaq, wat “het vasteland” betekent of meer letterlijk, “de richting van het object waarop de actie van de zee is gericht”. Het is ook bekend als Alyeska, het “grote land”.

Namibië, officieel de Republiek Namibië, is een land in Zuid-Afrika waarvan de westelijke grens de Atlantische Oceaan is. Het deelt grenzen met Angola en Zambia in het noorden, Botswana en Zimbabwe in het oosten en Zuid-Afrika in het zuiden en oosten. Het verkreeg onafhankelijkheid van Zuid-Afrika op 21 maart 1990 volgende op de Namibische Oorlog van Onafhankelijkheid. De hoofdstad en grootste stad is Windhoek (Duits: Windhuk). Namibië is een lidstaat van de Verenigde Naties (VN), de Southern African Development Community (SADC), de Afrikaanse Unie (AU), het Gemenebest van Naties en vele andere internationale organisaties. Het heeft vele namen gekregen: het land van contrasten, het land God in woede maakte, de leeftijdsloze land. Gedurende vele jaren was het alleen bekend als Zuid-West-Afrika, maar het nam de naam Namibië over van de Namib Desert. Na Mongolië is het op één na dunstbevolkte land ter wereld.

Het werd bezocht eind 18de eeuw door de Britse en Nederlandse missionarissen, maar werd een Duits protectoraat in 1884. In 1920 gaf de Liga van Naties het land in mandaat aan Zuid-Afrika, waarbij hun wetten en apartheidsbeleid één op één opgelegd werden. Lokale opstanden en brieven ongezonden door de traditionele Afrikaanse leiders als Hosea Kutako, dwongen in 1966 de Verenigde Naties directe verantwoordelijkheid te nemen over het grondgebied, de naam in 1968 te veranderen in Namibië en in 1973 de South West Africa People’s Organization (SWAPO) als officiële vertegenwoordiger van de Namibische bevolking te erkennen.

Namibië bleef gedurende deze tijd echter onder het Zuid-Afrikaanse bewind. Namibische leiders verlangde naar de onafhankelijkheid en begonnen guerrilla-activiteiten, vooral in het noorden. In 1970 sloot SWAPO een alliantie met Fidel Castro die Cubaanse troepen stuurde om samen met SWAPO-troepen te strijden voor onafhankelijkheid. Zuid-Afrika reageerde door in 1985 een interim-bestuur in Namibië aan te stellen. Namibië verkreeg volledige onafhankelijkheid van Zuid-Afrika op 21 maart 1990. De Namibische onafhankelijkheid viel samen met de terugtrekking van Zuid-Afrika uit Angola. Namibië werd vanaf dat moment bestuurd door een democratisch gekozen president, een premier, een kabinet en de Nationale Assemblee. Namibië is een van Afrika’s meest ontwikkelde en stabiele landen, met een stabiele meerpartijenstelsel parlementaire democratie en een geschatte bevolking van bijna 2 miljoen. Toerisme en de mijnbouw van edelstenen en metalen vormen de ruggengraat van de economie van Namibië. Ongeveer de helft van de bevolking leeft onder de internationale armoedegrens van US $ 1,25 per dag.

De natie heeft zwaar geleden onder de gevolgen van HIV en AIDS; naar schatting leven één op de zeven met aids en gevreesd wordt dat het aantal getroffenen door zelfs nog hoger ligt.

Canada (spreek uit /ˈkænədə/) is een land dat ruwweg de bovenste helft van Noord-Amerika bevat, zich strekkend vanaf de Atlantische Oceaan in het oosten, de Stille Oceaan in het westen en de Arctische Oceaan in het noorden. In omvang is het ’s werelds één na grootste land en deelt’s werelds langste gemeenschappelijke grens met de Verenigde Staten.

Canada werd millennia bewoond door diverse inheemse bevolkingsgroepen. Vanaf het einde 15de eeuw verkende Britse en Franse expedities eerst de Atlantische kust en later vestigden zich daar. Frankrijk vestigde in 1763 bijna al haar koloniën in Noord-Amerika na de Zevenjarige Oorlog. Toen drie Britse Noord-Amerikaanse koloniën in 1867 een confederatie vormde, werd Canada opgericht als een federale koninkrijk van vier provincies. Dit was het startpunt voor de aansluiting van andere provincies en gebieden en het startpunt van toenemende autonomie uit het Verenigd Koninkrijk. De autonomie werd in 1931 benadrukt door het Statuut van Westminster. In 1982 resulteerde dit uiteindelijk in verdere onafhankelijk vastgelegd in de Canada Act.

De federatie, bestaande uit tien provincies en drie territoria, maakt van Canada een parlementaire democratie en een constitutionele monarchie met koningin Elizabeth II als staatshoofd. Het is een tweetalig en multicultureel land met het Engels en het Frans als officiële talen, zowel op federaal niveau als in de provincie New Brunswick. Door zijn technologisch voortgang en industrialisatie heeft Canada een gediversifieerde economie afhankelijk van zijn overvloedige natuurlijke hulpbronnen en van de handel met met name de Verenigde Staten, waarmee Canada een lange en complexe relatie heeft. Canada is een lid van de G8, de NAVO, de OESO, WTO, het Gemenebest van Naties, de Francofonie, de OAS, APEC, en de Verenigde Naties.

Australië (officieel het Gemenebest van Australië) is een land op het zuidelijk halfrond, dat zowel ’s werelds kleinste continent is als ’s werelds grootste eiland (Tasmanië) heeft. Tot Australië behoren ook tal van andere eilanden in de Indische en de Stille Oceaan Oceans. Australië is de enige plek dat tegelijkertijd een continent, een land en een eiland is. Naburige landen zijn Indonesië, Oost-Timor en Papoea Nieuw Guinea in het noorden, de Salomonseilanden, Vanuatu en Nieuw Caledonië aan de noord-oost en Nieuw Zeeland naar het zuidoosten.

Ongeveer 40.000 jaar voordat eind 18de eeuw de Europese kolonisering begon, werden het Australische vasteland en Tasmanië bewoond door ongeveer 250 verschillende inheemse stammen (Aboriginal en Torres Strait-eilanders). Na sporadische bezoeken door vissers uit het onmiddellijke noorden en de Europese ontdekking door Nederlandse ontdekkingsreizigers in 1606 werd de oostelijke helft van Australië in 1770 opgeëist door de Britten en initieel bevolkt door strafrechtdeportatie naar de op 26 januari 1788 opgerichte kolonie New South Wales. De bevolking groeide gestaag in de volgende jaren, het continent werd ontdekt en nog eens vijf grotendeels zichzelf besturende Kroonkolinies werden opgericht.

Op 1 januari 1901 vormden de zes kolonies een federatie en het Gemenebest van Australië kwam tot stand. Sinds de vorming van de Federatie heeft Australië een stabiele liberale democratische politieke systeem en blijft het een Gemenebest rijk. De bevolking is net iets meer dan 21,7 miljoen met circa 60% geconcentreerd in en rondom de staathoofdsteden Sydney, Melbourne, Brisbane, Perth en Adelaide. Hoofdstad van Australië is Canberra, dat gelegen is in het Australian Capital Territory (ACT).

Nieuw-Zeeland is een eiland land in het zuid-westelijke deel van de Stille Oceaan met twee belangrijkste landmassas (het Noorder Eiland en het Zuider Eiland) en talloze kleinere eilanden, waarvan Stewart Island/Rakiura en de Chatham-eilanden de bekenste zijn. De inheemse Māori noemde Nieuw-Zeeland Aotearoa, vaak vertaald als Het Land van de Lange Witte Wolk. Het gebied van Nieuw-Zeeland bevat ook de Cookeilanden en Niue (in een vrije associatie), Tokelau-eilanden en de Ross Dependency (Nieuw-Zeelands territoriale claim in Antarctica).

Nieuw-Zeeland is bekend om haar geografische isolatie: het ligt op ongeveer 2000 km (1250 mijl) ten zuidoosten van Australië in de Tasman Zee en haar meest naaste buren in het noorden zijn Nieuw-Caledonië, Fiji en Tonga. Tijdens zijn lange isolement heeft Nieuw-Zeeland een unieke fauna ontwikkeld gedomineerd door vogels, waarvan een aantal uitstierven als gevolg van de komst van de mens en door de mens ingevoerde zoogdieren.

De bevolking van Nieuw-Zeeland is hoofdzakelijk van Europese afkomst; de inheemse Māori is de grootste minderheid. Aziaten en niet-Māori Polynesiërs zijn ook belangrijke minderheden met name in stedelijke gebieden. De meest gesproken taal is Engels.

Nieuw-Zeeland is een ontwikkeld land dat hoog genoteerd staat op het gebied van menselijke ontwikkeling, kwaliteit van het leven, levensverwachting, geletterdheid, openbaar onderwijs, vrede, welvaart, economische vrijheid, gemak van zakendoen, ontbreken van corruptie, persvrijheid en bescherming van burgerlijke vrijheden en politieke rechten. De steden behoren tot ’s wereld meest leefbare.

Koningin Elizabeth II is Nieuw-Zeelands staatshoofd en wordt vertegenwoordigd door een niet-partijgebonden gouverneur-generaal. De koningin heeft geen echte politieke invloed en haar standpunt is in wezen symbolische naast vijf reserve bevoegdheden. De politieke macht is in handen van het democratisch gekozen parlement van Nieuw-Zeeland onder leiding van de premier, die het hoofd van de regering is.