Het zal een vermoeiende dag worden. Een vrij lange route met onderweg heel veel te doen. We hebben twee mensen in de groep die mega last hebben van de jetlag. Zij zullen dan ook de alternatieve route rijden. Bij de picknickplaats Karangahaka Gorge ontmoeten ze elkaar en met z’n vieren genieten ze daar van de omgeving.
Harm & Pietje hebben genoten van het treintje in Coromandel Village. Fred & Fenna, Ab & Mirjam en Wil & Ria zijn oa. naar Cathedral Cove geweest. Jaap & Hilda hebben de rust gezocht van Opoutere om daar \u00e9\u00e9n van Nieuw Zeeland zeldzame vogels, de Oyster Catcher, te spotten. Inge & Peter hebben zich vermaakt in de Rapaura Falls Watergardens, een mooie tuin in the middle of nowhere. En Ben & Hanneke zijn bij de Stampers Battery in Thames geweest. Zij hebben daar kunnen zien hoe er vroeger goud werd gewonnen. En last but not least: zelf zijn we naar de de Rapaura Falls Watergardens geweest en om niet te vroeg op de camping te zijn hebben we de metal road (overharde weg) genomen waar een automobilist zich te pletter schrok van ons met de camper en de berm in dook. Henk & Mari\u00ebt hebben een oom van Henk in Whangarei bezocht. De halve familie had zich verzameld en ze hebben een onvergetelijke dag gehad.<\/p>\n
Iedereen is vandaag op de camping gebleven. Of in de buurt. Helemaal ‘pooped’ van gisteren.
Op het strand zijn een soort wedstrijden voor reddingsbrigades. Heel spectaculair en ook wel gevaarlijk voor de deelnemers. Er is er gisteren en vandaag \u00e9\u00e9n afgevoerd naar het ziekenhuis.<\/p>\n
Ondanks dat we vandaag een niet al te lange route naar Rotorua hebben is iedereen al op tijd op pad. Onderweg is dan ook zat te doen. Hanneke & Ben zien we nog even bij de Martha Mijn. Zelf zijn we daar iedere keer geweest als we in NZ zijn. Het is leuk om de veranderingen te zien. In Te Puna gaan oa. Jan & Marian de weg naar boven om van het uitzicht en de serene rust te genieten. Wil & Ria gaan ook naar boven, maar om een kennis te bezoeken die helaas niet thuis is. Het uitzicht vinden ze wel heel mooi. Gerrit ‘beklimt’ Mt Maunganui en zijn Dora houdt beneden de wacht. Fred neemt daar een duik in de zee en Fenna kijkt toe.
Als wij in Te Puke arriveren hebben Jan & Marian net het ritje door de boomgaard gemaakt en Wil & Ria zitten te wachten op de volgende tour. Met z’n vieren maken we de tour. Guide Simon weet veel van de kiwi en weet dit ook boeiend te vertellen. Als we terug komen zit de rest van de hele familie te wachten op het volgende treintje. Dit treintje zit dan bijna vol Hollanders.
’s Avonds bij de meeting worden de flessen wijn van de camperverhuurder soldaat gemaakt. Nog voordat de wijn in de man zit, is er al veel hilariteit en het wordt een gezellige avond.<\/p>\n
Met Ab & Mirjam gaan we naar een reparateur omdat in de camper de boiler het niet doet. Het leek dat bij diverse mensen de waterpomp kapot zou zijn, maar de clou was dat de slang niet ver genoeg in het vulgat ging van het waterreservoir zodat er niet voldoende water in de tank zat en de pomp bleef dus maar brommen. Henk heeft al een paar dagen behoorlijk last van zijn kies en gaat naar de plaatselijke tandarts en Hanneke heeft een stukje van een tand af en bezoekt de tandtechnicus. Beiden worden goed geholpen. Wil & Ria hadden wat lekkage bij de achterruit en ook dit wordt vandaag gerepareerd. Net voor de middag gaan wij met de ervaren golfers Jan & Marian en Wil & Ria ‘een potje golfen’. Het valt nog vies tegen om zo’n balletje in het gaatje te krijgen met het maximaal aantal slagen.
Om kwart voor zes verzamelen we ons om naar Te Puia te gaan voor een Hangi. Dit is een Maori-eetfeest. We krijgen een dans en zang show te zien en krijgen een gestoomde traditionele Maori maaltijd.
Eerst mogen we nog een blik werpen op de Puhutu Geyser deze kan wel een hoogte van 20 meter bereiken. Vervolgens krijgen we instructies hoe te handelen bij een ontmoeting met een stam. Gerrit is onze oudste en wordt tot stamhoofd gebombardeerd. We krijgen de traditionele begroeting bij het ‘ontmoetings huis’ . Nadat we als vreemden zijn goedgekeurd mogen we mee naar binnen. Wel de schoenen uit!
Na een aantal dansen en liedjes worden er vrouwen uit het publiek gehaald om mee te doen met een poi dans. Marian, Inge, Dora, Ria en Pietje zetten hun beste beentje voor. Wat later wordt de Haka uitgelegd en voorgedaan, hoewel er ook vrouwen aan deze dans meedoen, worden er echter alleen mannen uit het publiek gevraagd mee te doen met een mini cursus Haka. Behalve ons stamhoofd Gerrit (hij moet) vliegen Ben, Jan en Henk ook het podium op. Als ze klaar zijn worden ze luid toegejuicht. Hierna is er een mogelijkheid om met de dansers op de foto te gaan. Na deze happening kunnen we gaan eten. Er wordt nog uitgelegd dat normaal het Maori eten in de grond wordt klaar gestoomd, maar gezien de hoeveelheid en de tijd dat het kost is het eten wel gestoomd maar dan niet in de grond maar in ketels. Het zou op deze manier de smaak niet al te veel aantasten. En inderdaad het eten was goed. Aan het eind kwam de mevrouw die het \u00e9\u00e9n en ander over het eten had uitgelegd, langs om te zorgen dat er per tafel iemand was die een liedje moest zingen. Omdat wij als Nederlandse groep \u00e9\u00e9n tafel vertegenwoordigden moest onze chief naar voren komen en een lied inzetten. Dit werd het Brabantse volkslied en werd door de hele groep meegezongen. Er was ook een tafel met Chinezen en zij zongen in het chinees een liedje. Dit herkenden wij als vader Jacob en al gauw werd er (in canon) meegezongen. Het Duitse en Engelse lied werd ook herkend en tweestemmig meegezongen. Rare Hollanders. Even na negen uur is het festijn afgelopen. We lopen terug naar de camping en deze Hangi werd eigenlijk door ons allemaal leuk bevonden.<\/p>\n
Vandaag rijden we naar Taupo. Een korte rit van zo’n tachtig km, maar onderweg zat te doen. Er is bijvoorbeeld een wandeling te maken van zo’n anderhalf uur door een vulkanische vallei. Er is een geothermisch park met veel gekleurde watertjes en pruttelende modderpoelen, een waterval die niet diep valt maar wel ontzettend veel water (Huka Falls) verzet en je kunt er wildwatervaren of bungy jumpen . Dit is nog maar de helft van wat er te doen valt. De camping is een mooie. Het enige nadeel is dat deze aan een doorgaande weg zit.<\/p>\n
Vandaag weer een verplaatsingsdag. We gaan door het Tongario National Park. In de winter is dit het wintersport gebied van het Noorder eiland. Nu zal er geen sneeuw meer liggen. Vanaf de camping in Taupo kunnen we de bergen (vulkanen) al zien liggen. Mt. Ngauruhoe is goed te herkennen aan de conische vorm. Deze vulkaan heeft model gestaan voor Mt. Doom in The Lord of the Rings. Tegen de tijd dat wij in Whakapapa Village aankomen is iedereen al volop bezig. Er zijn een aantal die in het Information Centre de informatie video’s aan het bekijken zijn. E\u00e9n video gaat over het feit dat Nieuw Zeeland op een breuklijn ligt en dat er dus veel aardbevingen en vulkanische activiteiten zijn. Jan en Marian zijn al met de stoeltjeslift naar boven geweest. Een goede keuze want de lucht begint al te betrekken. Dat betekent dat het zicht alleen maar minder wordt. Inge en Peter gaan een wandeling maken. Niet alleen omdat dat leuk is om te doen, maar vooral om de scone die ze in het Grand Chateau gegeten hebben, er weer af te lopen. Wil en Ria maken een mooie wandeling naar de waterval. Zelf gaan we naar de stoeltjeslift. Onderweg zien we Gerrit en Dora, op een mooie plek met geweldig uitzicht, de lunch gebruiken. Als wij met de lift boven zijn en een stuk van de Skyline Walk lopen komen we Ab en Mirjam tegen. Helaas hebben ze de verkeerde schoenen aan om deze wandeling goed te kunnen lopen. Het is dan ook een behoorlijk moeilijk pad.
’s Avonds bij de meeting laten we de eerste serie foto’s zien die nu op het internet staan. Met veel hilariteit worden ze bekeken.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zaterdag 9 februari Het zal een vermoeiende dag worden. Een vrij lange route met onderweg heel veel te doen. We hebben twee mensen in de groep die mega last hebben van de jetlag. Zij zullen dan ook de alternatieve route rijden. Bij de picknickplaats Karangahaka Gorge ontmoeten ze elkaar en \u2026 Continue reading