Het belooft toch nog een hele mooie dag te worden. Na de regenbui van gisteravond leek het mooie weer op te houden en de voorspellingen waren in eerste instantie ook een stuk minder voor vandaag.
We gaan dus maar een stukkie lopen. Eerst naar de Lower Bertha Falls. Met onderweg mooie uitzichten op de camping en het meer komen we na de hele tijd bergopwaarts te hebben gelopen bij de Falls. Niet de meest spectaculaire , maar toch wel mooi. Zo’n drie kilometer verderop ligt Bertha Lake met de Upper Bertha Falls. We besluiten verder te lopen. Het pad wordt een stuk steiler. Gelukkig zijn er stukken in de schaduw en is het nog redelijk vroeg anders zou het echt afzien zijn. Bovengekomen hebben we een mooi zicht op het meer en er ligt nog aardig wat sneeuw. Je kunt er ook nog een rondje om het meer maken, maar de sneeuw heeft het pad dusdanig bedekt, dat je niet kan zien waar je precies loopt. We besluiten dat rondje maar te laten voor wat het is.
Zoals altijd is de weg naar beneden zwaarder dan naar boven, maar wel een stuk sneller.
We hebben een kleine 16 km gelopen in 2 \u00be uur (netto).
’s Middags rijden we nog naar het Cameron Lake. Helaas is het nog te vroeg in het seizoen dus kunnen we nog geen bootjes huren om te kano\u00ebn. Aan de overkant van het meer is Amerika. Krijg altijd visoenen van grote rollen prikkeldraad en zwaar bewapende douaniers, maar we kunnen iets dergelijks niet ontwaren.
Als we weer terugrijden staan er 2 auto’s aan de kant van de weg met de alarmlichten aan. Pech? Nee, er staan een moeder beer met 2 jongen in de berm bloemetjes te eten. Op een gegeven moment staat de moederbeer op slechts 3 meter naast onze camper! Dit is nu het mooie van Canada, al die beestjes.
Op de camping barst het trouwens van de squirrels (grondeekhoorntjes) en er lopen een aantal ree\u00ebn rond.
Als we weer in het dorp (Waterton) aankomen begint het te regenen en is het gelijk een paar graden koeler.<\/p>\n
Omdat het nog steeds buiig is besluiten we vandaag al richting Radium Hot Springs te gaan. Dat wil zeggen de eerste 250 km.
Eerst rijden we nog naar Red Rock Canyon. Zoals de naam al zegt: een rood stenen kloof. En rood is ie. Omdat het nat is, is het groen groener en het rood roder. Erg mooi. Hier lopen we nog een klein rondje. We zijn de enigen die dat doen. Hoewel er nog best een aantal toeristen langs rijden en je moet er speciaal 32 km voor omrijden.
Verderop is de kloof een stuk dieper en er staan nog twee ree\u00ebn gezellig aan de kant te grazen.
Het weer lijkt niet meer op te knappen. In Pincher Creek gaan we bij een soort wegrestaurant wat eten en in de plaatselijke supermarkt nog wat boodschappen doen.
In Fort Steel zullen we overnachten. Hier kunnen we de was doen want de komende week zal dat niet op de campings in de Nationale Parken lukken omdat daar geen wasmachines zijn (wel wasserettes in de dorpen alleen dat kost in verhouding meer tijd).<\/p>\n
Als we wakker worden is het nog steeds buiig. We doen kalm aan want we hoeven maar een klein stukje te rijden. Eerst gaan we naar het dorp Fort Steel. Het is een soort museum dorp wat terug gaat in de tijd 1890. Je komt er ook niet zomaar in want er wordt entreegeld gevraagd. Omdat het zich buiten afspeelt laten we het maar zitten. Het is iets te nat.
Onderweg lijkt de lucht af en toe wat te breken. Helaas als we in Invermere de auto verlaten spettert het er weer vrolijk op los.
Aangekomen in Radium Hot Springs is het droog en schijnt er een voorzichtig zonnetje. Hier is ook een “free wifi”. We maken er gretig gebruik van en kunnen een serie foto’s uploaden.
De camping is dezelfde als vorig jaar. Hier staan ook fire pits en als twee kleine kinderen gaan we een vuurtje stoken.
Helaas zijn de Big Hornsheeps vandaag niet te zien. Wel huppelen er een aantal squirrels rond.<\/p>\n