Dinsdag 21 november
Het belooft weer een zonnige dag te worden, hoewel de wind nog behoorlijk koud is. Vandaag gaat bijna iedereen naar de Doubtful Sound. Wij reizen mee tot aan Manapouri. Het weer in de Sound was niet heel mooi, veel bewolking en af en toe wat miezel regen.
Woensdag 22 november
Hoewel gistermiddag de lucht wat dicht trok in Te Anau, schijnt vanochtend de zon volop. We rijden vandaag de 1ste etappe van de Southern Scenic Route. Behalve dat de route mooi is, zijn er ook nog diverse uitstapjes te maken. Bij Clifden Suspension Bridge zitten Kees & Betsy lekker van de zon te genieten en George & Inge verkennen de omgeving. De vroege vogels van vandaag (Klaas & Pita en Jan & Betsie) waren al vertrokken toen wij eraan kwamen. Harry & Metty en Michiel kwamen ook nog even kijken, hoewel ze net een stop achter de rug hadden. Harry vond de geschiedenis info borden interessant. Tenslotte kwamen Rien en Ineke ook nog even kijken. Een kilometer of 6 boven Invercargill is onze camping. Het is een soort van kamperen op de boerderij. Naast de kleine camping worden er ook schapen gehouden.
Donderdag 23 november
Na een klein ochtendbuitje breekt de zon al snel door. Vandaag is het 2de deel van de Southern Scenic Route. Dit stuk is qua kilometers wat langer dan het eerste deel en er zijn wat meer uitstapjes dus vroeg op pad! Gelukkig is het geen groepsreis in de zin van busgroepsreis en kan iedereen zelf uitkiezen waar men naar toe gaat. Heel veel mensen denken dat Bluff het meest zuidelijke puntje van het Zuidelijke Eiland is. Dit is niet het geval, het is Slope Point het ligt 7 km zuidelijker! In Curio Bay is versteend hout te zien: 180 miljoen jaar geleden zijn de afdrukken van gevallen bomen gevormd en heden ten dage nog heel goed te zien. Nieuw Zeeland heeft ook zijn eigen Niagara watervallen. Eén of andere grapjurk zag deze waterval en vond het wel lijken op zijn grote broer in Amerika en vernoemde deze ernaar. Helaas waren de Cathedral Caves afgesloten en het was bovendien te hoog water (vloed kwam eraan) dus dat moest iedereen aan zijn neus voorbij laten gaan. Bij de Parakaunui waterval leek het even vergadering met 4 Wereldcontact campers stonden we daar op hetzelfde moment. Jack’s Blowhole (nee, het bestaat echt) ligt een eindje van de route. Bovendien moet je vanaf de parkeerplaats nog een half uur lopen. Het is een enorm gat: 144 m lang, 68 m breed en 55 m diep, ligt 200 meter uit de kust en het zeewater gaat er goed in tekeer. Bij Nugget Point kun je naar de vuurtoren lopen en zeehonden zien. Met een beetje geluk zijn er ook pinguins, zeeleeuwen en zeeolifanten. Het was duidelijk een lage dag, om half 7 was pas de helft van de groep op de camping en om 8 uur was het weer compleet.
