Na regen komt zonneschijn

Donderdag 16 november

Het is nog redelijk helder bij het opstaan, de donkere wolken beginnen zich al wel te verzamelen boven de gletsjers. Gelukkig blijft het tot een uur of 2 droog en iedereen die een wandeling gepland heeft, kan deze ook doen. George & Inge hebben de gok gewaagd en zijn op goed geluk ’s morgens naar het dorp gegaan voor een helikoptervlucht. En het is ze gelukt met een landing op de gletsjer. Rien heeft als enige een helihike gedaan. Hoewel hij pas rond twaalf vertrok was het toch een mooie droge tocht. Zoals gezegd, het begon in de middag te regenen en het leek erop dat het voorlopig niet zou ophouden.

Vrijdag 17 november

Vandaag een behoorlijke afstand naar Wanaka met onderweg een hele boel leuke uitstapjes. Helaas regent het nog steeds. Het mannetje van de radio spreekt zelfs over ‘bucketing down’ (met bakken) en dat klopt wel aardig. Erg jammer want deze etappe wordt over het algemeen als één van de mooiste ervaren. Kees heeft nog een paar pinguïns gezien ondanks dat hij daar geen regen had kreeg ie toch een nat pak: het was vrij hoog water. The Blue Lakes waren grijs onder andere door het vele bergwater wat de grond los slaat en natuurlijk de loodgrijze lucht. Maar zoals Johan Cruijf zegt: ieder nadeel heb z’n voordeel. Door de vele regen zijn de watervallen en de stromingen in de rivier spectaculair. Door de regen waren de meesten al vroeg in Wanaka en hebben de dag afgesloten met een bezoek aan het Transport Museum of aan Puzzling World, wat als ontzettend leuk werd ervaren.

Zaterdag 18 november

Gelukkig is de wereld iets groter geworden en af toe is het zelfs droog. Iedereen rijdt via Cadrona Hotel en nuttigt daar een warm drankje bij de romantische open haard. Als we naar beneden rijden kunnen we Queenstown al in de verte zien liggen. Gelukkig is het helemaal droog geworden en de lucht laat al hele stukken blauw zien. Bij het Bungy-jumpen is het vrij druk met springen, er staat een bus met jongeren en die willen over het algemeen wel. De toeschouwerplateaus zijn gelukkig nu weer gratis. Een jaar geleden moest je iets van 5 dollar betalen om alleen maar te kunnen kijken (éé?). Waarschijnlijk zijn de inkomsten van de souvenirwinkel en de versnaperingverkoop daardoor te ver gedaald zodat het nu weer voor niets is. In Arrowtown mogen de auto’s in de hoofdstraat parkeren. Dat is erg jammer, want het verspert het zicht op de leuke oude geveltjes. Helaas vaart de Shotover Jetboat vandaag niet: het water in de Shotover River staat te hoog. Ondanks dat ze hoogwater boten hebben.

Zondag 19 november

We hebben een jarige! Hoera!!!!! Pita viert vandaag haar 60ste verjaardag en we hebben een mooie blauwe lucht met zon. Een beter cadeau kun je niet wensen na de regen van de afgelopen dagen. Om half 10 lopen we met z’n elven naar het centrum. We gaan Jetboaten. Niet met de Shotover Jet maar met de Kawarau Jet. Deze boot is meer dan de helft goedkoper dan de Shotover en vaart 2 keer zolang. Allemaal dik ingepakt stappen we in. Op het meer staan fikse golven, want er staat een stevige wind. Kees schatte de golven op 2 tot 3 meter. Net op het meer aangekomen draait de boot naar links en vanaf de rechterkant komen flinke golven over ons heen. Kees en Marjan die rechts achterin zitten krijgen een paar keer de volle lading over zich heen. Als de boot de riviermond indraait krijgt ie wel snelheden van 90 tot 95 km/uur. We slingeren zo langs bosjes, kleine eilandjes en brugpilaren en maken een keer of 10 een soort van pirouette. Als de boot na een uurtje spektakel weer aanlegt, is Marjan tot op het bot nat (en misselijk) en Kees is een goede tweede. Inge vond het geweldig en zou zo weer een rondje meevaren. Aan het einde van de middag gaan we allemaal naar Bob’s Peak. Hier hebben we een geweldig uitzicht over Queenstown en de omgeving. We vermaken ons hier prima en om 18.00 uur kunnen we aanschuiven voor een lopend buffet. Pita trakteert iedereen op het eerste drankje. Dank je wel Pita (en Klaas natuurlijk ook bedankt)

Maandag 20 november

Vandaag zijn 4 stellen van plan om naar Milford Sound door te rijden. Zij zijn dan ook al vroeg op pad. Marjan heeft om half 10 een afspraak met een collega: Lisette reist 9 weken door NZ en is nu toevallig ook in Queenstown. Het loopt dan ook al tegen tweeën als wij ook richting Te Anau gaan. Even na vijven komen de eerste Milford gaanders al op de camping. De meningen zijn verdeeld. De één vond het prachtig en een ander vond er niet veel aan. Dit is dus een reden, waarom wij ons altijd op de vlakte houden of iets mooi is of niet. Smaken verschillen nu eenmaal.

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *