Donderdag 25 september Ruacana – Ondangwa museum

Vandaag rijden we door het relatieve drukke noorden. Op slechts 7% van het totale grondgebied van Namibie woont bijna de helft van de totale bevolking.
Het is niet alleen relatief druk, het is echt druk. Vrij veel verkeer, veel mensen langs de weg en in de 3 grote dorpen zag het ‘zwart’ van de mensen. Daar waren ook een aantal (groente) markten. Veel was er niet onderweg te beleven. We hebben ons beperkt tot een paar stoppen om 1 geld te pinnen, 2 wat te drinken en 3 om te tanken. De afstand was ook niet zo groot en om een uur of drie waren we op onze camping. Weer een hele primitieve. Wel nette wc en douche hokjes maar helaas koud water om te douchen. Nu is koud water hier wel anders koud dan bij ons, maar toch, de temperatuur buiten is ook een stukkie hoger.
We hadden nog een flink aantal pennen over en deze hebben we gegeven aan de campingmevrouw voor de local school. Ze wees ons gelijk op de shop. Handcrafts gemaakt door de vrouwen uit de omgeving. Mooie mandjes, schaaltjes en onderzetters, allen gemaakt van een soort plantenblad. We hebben gelijk het museum bezocht. Het is het voormalige huis van de Finse missionaris en gaf een indruk hoe dat er vroeger toe ging.
Toen wij ’s middags in de schaduw zaten te niksen liep er een vrouw langs om even naar het toilet te gaan. Toen ze terug kwam begon ze te vragen en te vertellen. Ze was hier geboren. Haar moeder was huishoudster toen de missiepost nog in bedrijf was. Ze waren 38 jaar geleden naar Finland gegaan, vanwege de politiek activiteiten van haar vader, en konden eigenlijk niet meer terug. Ze was er met oa haar moeder en zus.
Er zou hier een restaurant zijn, niet echt dus. Je hebt een mogelijkheid om een traditionele maaltijd (op aanvraag) te gebruiken. We hebben dus onze laatste restjes opgemaakt.

Vrijdag 26 september Etosha

Vandaag naar Ethosa. Zullen we dan eindelijk Olifanten zien? Onderweg zijn we alleen gestopt voor een koffiebreak.
Bij de entree van het park moesten we wat papieren invullen en ons er van bewust zijn wat de regels zijn. Hier stond ook de Finse familie. De guard vertelde dat er een km of 4 verderop bij een waterhole een groep leeuwen zat. Sweet!
Even verderop stond een groep Wildebeast, oftewel Gnoes. Een paar hadden een vogel op de rug. Ook stonden er in de verte zebra’s en er liepen een paar giraffes. Even was het niet duidelijk waar we moesten zijn. Wij gedraaid en we kwamen de Finse familie weer tegen. Zij draaide het raampje open en vroeg gelijk of we de leeuwen zochten en ze zei dat we daar en daar moesten zijn. Dat was dus niet een km of 4 maar eerder een km of 2. Maar goed we konden ze bekijken. Een groep van een stuk of 8 lag lui bij het water. Verschillende dieren stonden hen strak in de gaten te houden. Zielig, zij willen natuurlijk ook drinken. En die luie krengen houden de poel bezet.
We rijden door naar de camping en checken in met de bedoeling nog op pad te gaan. Deze camping is een verbouwd oud fort van ca. 100 jaar oud. Ziet er erg gezellig uit. Op de binnenplaats zijn een paar restaurantjes, een bar en een stuk of 4 souvenirwinkeltjes en een minisuper met ook souvenirs. Als we in het boekenwinkeltje zijn zien we door het raam 2 olifanten!
We brengen eerst de camper naar de campingplaats om een mooi plekje uit te zoeken en besluiten eerst naar de waterhole van de camping te gaan. Hier is een groepje olifanten druk aan het eten en drinken. Met de fence ertussen staan we op 3 meter oog in oog met een olifant. Hier vermaken we ons wel.
Rond 7 uur als we spic en span op weg zijn naar het restaurant lopen we eerst nog even langs de hole. Nu zijn er meer olifanten inclusief een kleintje. Met de ondergaande zon op de achtergrond en wat gelig kunstlicht op de olifanten kunnen we nog een paar hele mooie foto’s maken.

Zaterdag 27 september

Op naar de volgende camping via natuurlijk enkele waterholes. De eerste is gelijk al leuk. Hier staan veel verschillende dieren. Ook 2 giraffes. Zij zijn aan het drinken. De één zakt door de knieën en de ander spreid de poten. Een mooi gezicht! De Dikdiks die hier ook zouden zijn waren er niet. Tijdens een rondje rijden zagen we er één heel in de verte. Dit is een klein hertensoort. Weegt een kilo of 5 en heeft een snuitje als van Bambi. Nu gaat het verhaal dat een Dikdik struikelde over een Olifantendrol en daar zo kwaad over was dat ie uit nijd besloot iedere keer op de zelfde plek te poepen zodat op een dag een Olifant over zijn poep zou struikelen.
Onderweg naar de camping in Halili verder geen apart wild meer gezien. Nog wel 3 olifanten in de verte en een paar aparte vogels.
Ook op deze camping is een restaurant, zwembad 1 souvenir/supermarkt en natuurlijk een waterhole. Na wat inkopen gedaan te hebben lopen we naar de waterhole. Hier zit een Brits ouder echtpaar. Zij reizen rond met openbaar vervoer. Meestal een soort Greyhound bus. Zij vertelden dat er bijna iedere dag een Rhino komt. Na even wat gebabbeld te hebben gingen zij er weer vandoor. Bij de hole zat dan ook niet veel: een groepje korhoenders en 3 verdwaalde hertenbeestjes. Even later kwam er nog een stel even kijken. Toen zij na een minuut of 10 weer weg wilden gaan kwam er iemand van de bewaking melden dat en Olifanten aan kwamen. Een groep van wel 18 stuks met 4 hele kleintjes en een aantal tieners en uiteraard de moeders. Een mooi schouwspel.
Voor het eten zijn we er nog een tijdje gaan zitten met een boekje. Tot de zon ver onder was hebben we helaas (en velen met ons) niets bijzonders meer gezien, helaas.

Zondag 28 september

Na het ontbijt hebben we nog een uurtje over voordat we van de camping af moeten en we gaan nog even bij het watergat zitten. Er zijn enorm veel zebra’s. Hele groepen lopen af en aan, Ook zien we voor het eerst een red hartebeest. Om te zien is het een beetje een misvormd paard, maar het is een antilope soort. Ook zien we nog een paar kudu’s waarvan er één een mooi stel gedraaide hoorns heeft. Verder is er natuurlijk nog veel klein wild. Om naar Okaukuejo te gaan maken we een kleine omweg,. We gaan via de Rhinodrive wie weet…… Maar nee, geen rhino’s. Het eerste gat wat we aan doen is Salvadora. Hier staan een aantal auto’s en er staat heel veel wild ietwat verwijdert van de plas. En jawel er liggen wat vrouwtjes leeuwen. Door de camera zien we een zebra lijk. Twee leeuwen liggen hierbij en eten ervan. Iets verderop liggen er nog een paar in de schaduw van een boom. Er lopen ook twee jakhalzen rond en stelen wat restjes. Ze durven niet te dicht bij te komen. Eén leeuwin loopt weg en de andere probeert de zebra te verslepen, maar deze is veel te zwaar. Ondertussen lopen alle andere beestjes voetje voor voetje naar het water. De springbokjes durven het beste. Af en toe schrikt er één en de hele meute deinst terug.
Het volgende gat is Aus. Hier lopen net 3 olifanten weg. (mannen?) Onderweg komen we veel klein wild tegen. Ook nog een struisvogel met 3 kuikens. Vervolgens rijden we naar Olifantsbad. Hier zouden veel olifanten komen. Ook hier staat het wild op gepaste afstand naar het water te staren. In eerste instantie zien we niet waarom. Dan zien we net achter een rand bij het water een gevlekte hyena zitten. Leuke kop maar raar lijf. We eten hier een boterham en we houden de hyena strak in de gaten. Na de boterham en ook als de hyena het voor gezien houdt gaan we weer. We keren en zien de hyena in de schaduw liggen. Maken nog wast foto’s en zien dan ineens een groep olifanten aankomen. Toch nog maar even blijven. Ze spetteren in het water. Een kleintje draait heel hard met zijn slurf door het water, Je krijgt dan een beetje een Walt Disney tekenfilm idee. Op de camping aangekomen hebben we eerst wat boodschappen gedaan. Vervolgens onze plek opgezocht (deze keer geen schaduw) en we hebben ons geïnstalleerd bij de waterhole. De giraffes leken het erg moeilijk te hebben. Ze durfden steeds niet te gaan drinken. Het duurde bijna 2 uur voordat 1 van de 4 begon te drinken. Er waren dan ook regelmatig mensen die of te luidruchtig waren of te beweeglijk. We hebben tot half 7 gewacht tot er misschien nog neushoorns zouden komen, maar helaas. We zijn gaan douchen en daarna nog een poging gedaan. Weer niet! Na het eten ( het was inmiddels al donker en al half 10) toch nog maar een keer kijken. En ja hoor. In het midden van de poel stond er één in het water. Twee olifanten deden een parendans en er stonden flink wat giraffes. Even later kwamen er nog twee neushoorns. Waarschijnlijk een moeder met kind. Het was lastig fotograferen, maar toch een paar plaatjes kunnen maken.

Maandag 29 september : einde Etosha

Voor we weggaan nog een uurtje bij de hole gezeten. Er gebeurde niet veel bijzonders. Vlakbij de zuiduitgang van Etosha is nog een poel. Het is een permanente natuurlijke bron. Alleen in deze tijd staat het water erg laag. We rijden er naar toe via een kleine omweg. In eerste instantie lijkt het niet veel bijzonders. Dan zien we aan de andere kant van de weg een mannetjes leeuw liggen. Lui in de schaduw van een boom. Even verderop ligt er nog één samen met een vrouwtje. Dit is een leuk cadeautje bij het afscheid van Etosha!
Outjo is een leuk stadje. Er is een Duitse bakkerij waar je koffie kunt drinken en het interbnet kunt gebruiken. We lezen even de mail en drinken koffie met jawel, een stuk Schwarzwalderkirchtorte. Ondertussen passen twee jongetjes van een jaar of 10 op de camper. Aan het eind krijgen ze ieder N$ 5 en ze zijn dolgelukkig. Otjiwarongo rijdt gezellig binnen grote paars bloeiende bomen verwelkomen je.
De oprijlaan naar de camping is 20 kilometer. Aan het eind worden we opgewacht door Chris. We hebben een privé campsite met 2 toiletten met view en twee douches met view. Er is een aanrecht met een grote overkapping. Helaas kunnen we niet in de schaduw staan en hebben we geen stroom. Er is wel een eigen viewpoint en op een kleine 10m minuten lopen is een zwembad.
Chris komt ons morgenochtend om half 7 halen om één en ander uit te leggen over de Bosjesmannen de oorspronkelijke bewoners van Afrika. Voor der nacht krijgen we een contactradio en een alarmapparaat voor als er iets aan de hand is.

Dinsdag 30 september Okonjima

We zijn nog maar net wakker en het is nog stik donker als er goodmorning wordt geroepen. Het is de wacht die de apparaten komt halen en komt informeren of alles goed is. We drinken thee en om half 7 is Chris er. We gaan eerst naar het maincamp. Kunnen daar koffie of thee met een warme muffin nemen en gaan na een half uurtje met nog een stel en de twee vrijwilligers Maarten en Zondag de Bushmanwalk doen. Er wordt onder andere uitgelegd hoe ze hun lendendoek maken, hoe ze vuur maken, hoe ze jagen en hoe ze een vrouw versieren. Het is een leuke educatieve wandeling. Jammer dat er een koude wind waaide. Even na tien uur zijn we alweer bij de camper terug. We vermaken ons met lezen. Gelukkig doet de autoradio het hier wel. Want het is hier in en in stil. Jammer dat je als campergast niet mag eten in de Lodge. Nu zullen we zelf wat moeten fabriceren. Ook nu worden er tijdens de korte schemer een walkie-talkie en een alarm gebracht. Het wordt ons nu ook duidelijker waarom het alarm er is. Dit is voor als iemand een beroerte of iets dergelijks krijgt. De wacht vertelt er gelijk bij dat als wij stemmen horen dat zij dat zullen zijn tijdens hun ronde. Toch wel een geruststelling.

Woensdag 1 oktober Okonjima – Windhoek

Gelukkig worden nu een half uurtje later opgehaald dan gisteren. Chris neemt ons mee naar de Leopards en de Cheetha’s. Hier wordt ons het verschil uitgelegd tussen beide dieren. Ook krijgen we nog een paar wilde honden te zien. De meeste dieren zitten hier om of op te knappen of omdat ze als jonge wees opgevoed worden tot goed voor zichzelf zorgende dieren. De boeren in de omgeving zijn namelijk niet zo gediend van deze dieren. De katten willen nog wel eens jonge kalfjes vangen.
Even na 10 uur vertrekken we naar Windhoek. De hele route is over asfalt en we schieten daarom goed op. Vroeg in de middag komen we op de camping aan. Het is dezelfde camping als de eerste nacht en ook nog eens dezelfde plek. We zorgen dat de koffers gepakt worden en alle overige spullen worden of in de keuken gezet voor wie geïnteresseerd is of het wordt weggegooid. We maken nu wel gebruik van het restaurant. We hebben een internet kaart gekocht en proberen nog wat foto’s op de site te zetten. De verbinding is slecht dus er valt niet veel te uploaden. We gaan op tijd naar bed want morgen gaan we weer een eind vliegen.

Donderdag 2 oktober

Het inleveren van de camper verloopt soepeltjes. Er wordt een taxi voor ons bestelt en we wachten in de schaduw totdat deze er is. De rit naar het vliegveld verloopt goed. Bij aankomst kunnen we vrij snel inchecken. Je zou niet zeggen dat het een internationaal vliegveld is. Alles gaat zo gemoedelijk. Als ik nog even aan de andere kant van de douane moet zijn is de douanier heel coulant. ‘Ga maar even, en als je terug komt meld je dan even bij mij. No problem!’ Zo gezegd zo gedaan. En inderdaad: no problem. Het instappen gaat ook probleemloos. Wij hebben nog een 1 ½ literfles met water en willen deze weggooien. De beambte bij de instap gebaart ons dat dat niet hoeft. We kunnen onze fles bij ons houden!
Na een uurtje vliegen zijn we in Johannesburg. Hier moeten we ons een paar uurtjes vermaken. Dat is geen probleem want het is een leuk vliegveld. Er zijn een aantal mooie souvenirwinkels en andere winkeltjes en genoeg plekjes om wat te eten en drinken.
Dubai is dan toch een ander verhaal qua vliegveld. Het is klein en erg druk. Er liggen heel veel mensen op en onder de bankjes te slapen en het is moeilijk om een plekje te vinden waar we kunnen zitten. Uiteindelijk vinden we een plekje op de grond met een stopcontact in de buurt waar we nog even kunnen internetten. De tijd kan op dit moment niet vlug genoeg gaan met deze drukte en de oncomfortabele plek.
Op deze vlucht is er personeel uit wel 10 verschillende landen en we kunnen terecht met de meest uitlopende talen waaronder Swahili.

Vrijdag 3 oktober

We arriveren mooi op tijd in Dusseldorf en zijn snel door de douane. De auto is zo gepakt en anderhalf uur later zij we weer moe maar voldaan thuis na deze geweldige reis.

<<Helemaal naar het noorden