We zijn er

Donderdag 4 Februari

Als de oppas is gearriveerd hoeven wij alleen nog de tassen dicht te ritsen een laatste telefoonnummer op te zoeken en dan kunnen we naar het station. Oppas Jos biedt aan om ons even naar het station te brengen. Dat is een aanbod dat we natuurlijk niet afslaan en binnen 10 minuten staan we op het perron. Een voorspoedige reis brengt ons naar station Schiphol en we kunnen gelijk de shuttlebus in om naar ons hotel gebracht te worden. Na een heerlijke maaltijd en even tv kijken kunnen we ontspannen het bed in stappen.

Vrijdag 5 Februari

Bij het ontbijt komen we Robert & Christie tegen. Zij hebben ook gekozen voor een ontspannen start van de reis. De rest ontmoeten we bij de incheckbalie behalve Peter & Joke want zij zijn gisteren al vertrokken voor een extra nacht om de jetlag wat op te vangen. Het inchecken verloopt erg traag met als gevolg dat we de slottijd missen en moeten wachten tot er weer een gaatje vrijkomt zodat wij ook het luchtruim in kunnen. Dit kost ons totaal een uur op de geplande vertrektijd.

Zaterdag 6 Februari

In alle vroegte landen we in Hong Kong. De groep splitst zich in tweeën. De fanatiekelingen gaan een stadstour maken en de meer gematigden kiezen voor uitrusten op het vliegveld. We hebben ondanks de vertraging op Schiphol drie kwartier kunnen inhalen op schematijd en dus tijd zat om een tour van zo’n 4 uur te maken. Een uur voor vertrek treffen we elkaar weer bij de gate. Het instappen verloopt vlot en binnen 11 uur zullen we in Auckland zijn.

Zondag 7 Februari

Na twee toch wel heel rustige vluchten zijn we dan eindelijk gearriveerd.
Snel naar de bus die ons naar het hotel in het centrum zal brengen. Het is nog erg vroeg als we bij het hotel aankomen. Helaas kunnen we nog niet op onze kamers. Tot onze schrik horen we dat het pas om drie uur kan. De bagage kan wel veilig weggezet worden. Gelukkig zitten we in het centrum vlakbij de haven. Daar zijn leuke terrasjes om een paar uurtjes door te brengen. Iedereen is toch wel behoorlijk vermoeid en om een uur of één begint de drang naar een bed toch wel behoorlijk toe te nemen. Gelukkig kunnen de eerste drie stellen dan naar hun kamers. Helaas moeten de laatste echt tot drie uur wachten. Om half 7 verzamelen we om uit eten te gaan. Na een kwartier wachten zijn Ben & Anneke en Eef & Thea nog niet gearriveerd. Jack loopt nog even naar hun kamers en klopt op de deur, maar er komt geen reactie. Dus dat wordt een etentje zonder hen. We kunnen aanschuiven voor een heerlijk buffet. De entourage is wat kaal maar de tafels zijn gezellig gedekt en het eten is voortreffelijk. Tegen de tijd dat we klaar zijn komen er achter elkaar 2 telefoontjes binnen. De vier hebben zich gigantisch verslapen. De stellen besluiten ieder los van elkaar een stekje aan het water te zoeken en daar wat te eten. Om ongeveer half tien zijn we weer op onze kamers om te beginnen aan een welverdiende nachtrust.

Maandag 8 Februari

Vandaag krijgen we onze campers. Om kwart voor negen staan we allemaal paraat om de bus in te stappen. Omdat we allemaal lekker op tijd zijn (kwartiertje vroeger op schema) rijden we al vlot weg. We zien nog een paar kleine files van auto’s die de stad ingaan maar gelukkig hebben wij daar geen problemen mee.
Bij de camperverhuurder aangekomen wordt er snel wat uitleg gegeven over de campers en iedereen besluit achter ons aan te rijden naar de supermarkt. Tegen onze gewoonte in gaan we naar een andere supermarkt. Achteraf geen juiste beslissing want om vanaf hier naar de juiste snelweg te komen geeft voor de meeste problemen. Een aantal dwalen wat rond, sommigen vinden uiteindelijk zelf de juiste weg en anderen worden geholpen door zeer vriendelijke Nieuw Zeelanders. Uiteindelijk komt iedereen gelukkig op de juiste camping aan. Kennelijk dringt het bij veel reisorganisaties en camperverhuurders niet door dat als je in een vreemd land rijdt een goede kaart onontbeerlijk is. Ook nu zijn de geleverde kaarten van onvoldoende kwaliteit. We adviseren iedereen die lid is van de ANWB dan ook om even in Whangarei langs de AA te gaan (zuster van de ANWB) om daar hele goede kaarten te halen.

Dinsdag 9 Februari

Als tegen half tien iedereen vertrokken is en wij ook op het punt staan te vertrekken, krijgen we een telefoontje van Rob. Hij staat met een lekke band. We spreken af dat we zo snel mogelijk ter plekke komen. Even voor Wellsford zien we ze staan aan de kant van de weg. Het valt nog niet mee om de band onder de auto vandaan te halen maar als dat eindelijk is gelukt is het niet verantwoord om een scheef staande auto op een krik te zetten. Het risico is te groot dat de auto er vanaf schuift.
Dus toch maar wachten op de hulp. Na een half uurtje is de ‘towcar’ met de hulp gearriveerd en de band is snel verwisseld. Wij zullen de band meenemen en kijken waar deze geplakt kan worden. Firestone in Wellsford concludeert dat de band niet geplakt kan worden omdat de band te beschadigd is. Zij hebben geen band voorradig en verwijzen ons naar Firestone in Whangarei. Ook daar is de band niet te krijgen. Zij adviseren ons naar een concurrent te gaan. Voor de zekerheid nemen we contact op met de camperverhuurder. Ze zeggen doodleuk dat ze geen contract hebben met deze andere firma en dat we pas in Auckland een nieuwe band kunnen krijgen. In Whangarei hebben Robert & Christie en Eef & Thea een paar hele goede kaarten bij de AA gehaald. En omdat ze lid zijn van de ANWB, krijgen ze deze kaarten gratis. Dat is dan weer mooi meegenomen. Zeker de helft van de groep heeft de mooie kustwandeling deels of geheel gemaakt en sommigen van hen zijn met een rood kleurtje teruggekomen ondanks de gebruikte zonnebrand. Onze witte winterhuidjes kunnen nog niet zo best tegen de zon. Een andere leuke stop was het openbare toilet(gebouw) in Kawakawa, ontworpen door de Oostenrijkse kunstenaar Huntertwasser.
Mooi mozaïek op de muren en in de wanden zijn bijvoorbeeld ook flessen verwerkt. Zelfs de dakbedekking is bijzonder, namelijk gras en andere planten.

Woensdag 10 Februari

Een vrije dag om de omgeving te verkennen. Paihia, Russell, Waitangi en Kerikeri konden bewonderd worden en dat werd door iedereen ook gedaan.
Piet & Mies hebben er veel gewandeld en zo een aantal dingen bekeken en Peter & Joke hebben een gravelroad genomen en genoten van de stilte en de schitterende omgeving. Ondanks dat de dag geboekt stond als ‘rustdag’ is het toch een vrij intensieve dag geweest.

Donderdag 11 Februari

De dag begint vroeg vandaag. Iedereen is om half 7 al druk in de weer met douchen, aankleden of eten. We worden namelijk om kwart voor acht bij de boot verwacht voor een dolfijnenexcursie. Ruim op tijd zijn we aanwezig en na even wachten kunnen we aan boord. Het is een niet zo grote catamaran waar ongeveer 30 mensen op kunnen. Er worden eerst nog een paar mensen in Russell opgepikt en dan kunnen we echt beginnen. Er wordt e.e.a uitgelegd wat wel en niet mag tijdens het varen en, wat minstens zo belangrijk is, bij het zwemmen met dolfijnen. Al vrij snel worden de eerste dolfijnen gespot. Deze dobberen een beetje in het water. Het blijkt dat ze eten aan het zoeken zijn. Al snel nadat wij de dolfijnen gespot hebben, komen er nog twee boten aangesneld.
Na een tijdje worden de dolfijnen wat joliger en springen hoog uit het water. Na ruim een uur genoten te hebben van dit spektakel kunnen de liefhebbers te water. Uit de groep gaan Gert, Albert en Cock te water. Het valt nog niet mee in de buurt te komen van de dolfijnen en als ze al vlakbij je zijn mag je ze niet aanraken. Het laatste uur wordt vol gemaakt met nog een rondje varen en om 12 uur worden we weer gedropt om de reis met de camper te vervolgen. Een ander hoogtepunt van deze dag zijn toch wel de Kauribomen. Iedereen neemt de moeite om de korte wandelingen te maken om deze woudreuzen te aanschouwen. De grootste boom is de Tane Mahuta, 51 meter hoog en een omtrek van bijna 14 meter. Een goede tweede is de Te Matea Ngahere. Deze is slechts 29 meter hoog maar met zijn dikkere stam van 16 meter lijkt de boom indrukwekkender. En als je je dan bedenkt dat deze bomen 1500 en 2000 jaar oud zijn, zijn wij mensen toch maar erg nietig.
Gert & Geertje krijgen strafpunten. Ondanks de vele waarschuwingsbordjes om niet te dicht bij de bomen te komen in verband met het hoog gelegen kwetsbare wortelstelsel gaan zij aan de voet van een boom zitten om op de foto te gaan. Hopelijk hebben ze niet te veel schade aangericht zodat deze boom er over 1200 jaar nog staat en dan mogelijk nog groter is dan de 2 eerder genoemde woudreuzen. De avondmeeting is wat korter, omdat om negen uur een avondwandeling begint. Er kunnen slechts 9 mensen mee omdat één van de guides verlof heeft en er geen vervanger voor handen is. Eerst leek het een probleem te worden omdat iedereen eigenlijk wel wilde. Er werd afgesproken dat ieder koppel een afgevaardigde mocht leveren en de laatste plek zou verloot worden. Bij aankomst op de camping kwamen er al spoedig diverse afmeldingen binnen. Met als gevolg dat Eef & Thea, Peter & Joke, Ben & Anneke, Gert, Robert en Jack uiteindelijk de gelukkigen waren die konden deelnemen.

Door de Coromandel>>
Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.