Door de Coromandel

Vrijdag 12 februari

Vandaag weer terug naar het begin. Naar Auckland dus. Het hoogtepunt op deze route is toch wel het Kauri-museum. Hier wordt verteld hoe de bomen tot de jaren 30 werden gekapt en verwerkt tot scheepsmast of koffietafeltje. Bijna iedereen kiest ervoor om via hwy 16 i.p.v. hwy 1 naar Auckland te rijden. Een mooie rustige route. Op deze route kunnen we al onze eerte Jan van Genten zien.
Helaas komt iedereen in de vrijdagavondspits terecht. Niet verwacht en toch gekregen: filerijden in Auckland.

Zaterdag 13 februari

De eerste jarige, bij Albert & Cock is het feest, want Albert is een jaar dichter bij zijn pensioen. De camper van Robert & Christie wordt vandaag opgehaald om te kijken of de watertank gerepareerd kan worden en om er gelijk een nieuwe reserveband onder te doen. Kennelijk is Christie een beetje slaperig nog als ze per ongeluk de camper van Ben & Anneke binnenkomt. Algemene hilariteit dus. De camperverhuurder staat om 8 uur al op de stoep. Een uur eerder dan wat de afspraak is. Het ‘mannetje’ wordt vriendelijk verzocht een uurtje te wachten tot ze klaar zijn. Om kwart voor 9 komt de bus al voor gereden en we kunnen dus op pad. De chauffeur heeft onderweg heel wat te vertellen en onze 1ste stop is Mt. Eden voor een panorama view over Auckland. Helaas begint het iets te spetteren, maar het is helder genoeg om ver te kunnen kijken. De chauffeur vertelt, dat deze top net zo hoog is als de Skytower en alleen een stuk goedkoper. Vervolgens rijden we naar Parnell, een gezellige oude wijk van Auckland. Al rijdend vertelt de chauffeur het één en ander en we komen uit bij de Domain, een groot park met het museum en de wintertuinen. De wintertuinen zijn kassen met schitterende bloemen. Aan de overkant is een koffietentje en al gauw zit iedereen aan de koffie. Op speciaal verzoek gaan we naar Kelly Tarlton. Een (inmiddels overleden) Nieuw-Zeelandse duiker die een groot aquarium heeft (laten) gebouwd met heel veel vissen die in de Nieuw-Zeelandse wateren leven.
We rijden er via de meest dure wijk naar toe. De bus mag er niet stoppen dus langzaam rijdend worden ons de duurste pandjes met de meest schitterende uitzichten getoond. Inmiddels is het lunchtijd en in de City worden we gedropt voor een “quick bite”. Sommigen hebben nog tijd om een souvenirtje te scoren en hierna rijden we via Albert’s Park weer terug naar de camping, alwaar we om half 3 aankomen.

Zondag 14 februari

Een pittige, met veel stuurwerk, maar mooie rit door de Coromandel naar Hot Water Beach. Het regent wat met laag hangende bewolking maar dat mag de pret niet drukken. Mies & Piet krijgen in Thames het volste vertrouwen van een museumbaas. Als ze voor de deur staan om 10 voor 9, is het museum nog niet open. Toevallig komt de baas er net aan en zegt tegen hen, dat als ze niets van plan zijn te stelen, hij de deur opendoet, maar hij moet nog even 10 minuutjes weg. Als hij weer terugkomt heeft hij, gelukkig voor Mies, want ze vond dat hij er niet zo fris uitzag, zich wat opgefrist en omgekleed.
Eef & Thea bezoeken de Water Gardens. Nadat ze deze mooi aangelegde tuin hebben bewonderd rijden ze weer weg. Helaas de verkeerde kant op. Ze komen uit op de oostkant van de Cormandel en besluiten deze toch wel schitterende onverharde weg weer terug te rijden om de reis aan de westkant weer voort te zetten. Dit grapje kost ze meer dan een uur. Ben & Anneke lieten zich afschrikken door de mededeling van het infocentrum dat het treintje pas om 3 uur weer plek zou hebben en 3 grote touringcars zouden nog voor zijn. Doordat dit niet door kon gaan, hadden zij een mogelijkheid om een mooie wandeling te maken terwijl de zon doorbrak. Dit smalspoortreintje is aangelegd door een kunstenaar die klei nodig had uit het achterland. Het is nu uitgegroeid tot een toeristische attractie. Albert & Cock, Ger & Elly, Gert & Geertje en Robert & Christie waren er rond dezelfde tijd als Ben & Anneke maar zij waren bij de entree wezen informeren met als gevolg dat zij allemaal het treinritje konden maken!

Maandag 15 februari

Vandaag de natuur in. Om kwart voor negen komt de bus met chauffeur Peter en gids Jannys ons halen voor een natuurwandeling. Na een uurtje rijden komen we op een plek waar vroeger veel goud gewonnen werd. Jannys laat een

foto zien uit die tijd op de plek waar we nu staan en ze verteld met trots dat de natuur zich al flink heeft hersteld na de schade die is aangebracht door het goud winnen. De wandeling brengt ons naar restanten uit de goudtijd en Jannys vertelt ondertussen over de bomen, struiken en vogeltjes die we onderweg tegenkomen.
Na zo’n twee uurtjes wandelen is het tijd voor een heerlijke lunch. Langs een riviertje onder bessendragende bomen, waar veel vogeltjes zitten te zingen, genieten we van de omgeving en de lunch. Na de lunch gaan we de bus weer in en rijden we terug naar de kust. Eerst naar een plek waar vroeger een soort nederzetting was van Maori’s Op de weg terug gaan de wat zwakkere onder ons netjes over het pad terug naar de bus en de waaghalzen klimmen samen met Jannys over rotsen langs het water. We stappen de bus weer in en rijden naar Cathedral Cove. In de verte kunnen we er een klein stukje van zien en Jannys verteld dat met afgelopen kerst een deel is ingestort. Wij lopen vervolgens de andere kant uit naar beneden naar het strand. Jannys complimenteert ons dat we allemaal goede lopers zijn. En als toetje krijgen we daarom nog een extra stukje te lopen over het strand naar Hot Water Beach.
Op dit kleine stukje strand kun je je eigen kuil graven, hier stroomt dan heet bronwater in en om niet je gatje te verbranden gooi je er af en toe wat kouder zeewater bij. Nu is het nog maar een heel kleine stukje naar de camping, sommigen lopen dit en anderen nemen de bus. Moe en voldaan komen we aan na een prachtige dag vertoeven in de Coromandel.

<< We zijn er Zo vrij als een vogel >>
Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.