Op naar het eind

Maandag 1 maart

Gert & Geertje en Robert & Chistie beginnen de dag met een wandeling. Dezelfde wandeling zullen Piet & Mies later op de ochtend ook maken. Het is de meest populaire korte wandeling van het Zuider eiland. Dat weten nog meer mensen, want als wij die kant op rijden, komen we verschillende starten van korte wandelingen tegen maar hier is het toch wel het drukst. Het Toy & Transport Museum wordt ook door verschillende bezocht. De één vindt het een bijeengeschraapt zooitje en de ander geniet met volle teugen van wat er allemaal staat. Dat is heel veel speelgoed van de afgelopen 60 jaar, tot een stuk of 15 brandweerwagens, enkele vliegtuigen, oude brommers en heel veel oude auto’s. Peter & Joke rijden de lange route naar Queenstown. Ze komen daardoor door het plaatsje Cromwell. Het blijkt een leuk stadje te zijn met een flink aantal historische gebouwen.
Voor de meesten is de korte route favoriet. Een stop bij Cadrona Hotel is dan bijna een must. Al was het alleen maar om foto’s te maken. Vandaag hebben ze warme ‘Dutch’ appeltaart. In ieder geval is Cock sterk en weet de appeltaart af te slaan. Bij het Bungy Jumpen zien we Peter & Joke nog even. Helaas is het gaan regenen en met de wind maakt het de temperatuur niet aangenaam. Als we later in Arrowtown zijn, regent het nog harder. Dus van dit stadje zien we weinig. Als we in Queenstown op de camping staan, is het gelukkig opgehouden met regenen. De lucht trekt gelukkig open, dat hebben we ook nodig, want we eten deze avond bij Bob’s Peak. Met de kabelbaan naar boven en terwijl we aan het eten zijn genieten we van het mooie uitzicht.
Onze Aziatische medemensen zijn er ook. Wij kunnen het verschil niet zien tussen de verschillende landen, maar vermoedelijk zijn het Koreanen. Zij komen binnen, laden hun borden vol, ze hebben er in iedere hand één en het toetje ligt naast het vlees. Ze proppen letterlijk de boel naar binnen en zijn na een half uur al weer weg als wij nog bezig zijn met het voorgerecht. Onze tafels zijn dan ook als laatste klaar. Als het personeel al volop aan het dekken is voor de volgende dag en bijna toe zijn aan onze tafels, gaan wij pas weg. De gondels brengen ons weer naar beneden en we lopen het kleine stukje naar de camping om weer na te genieten van een mooie dag.

Dinsdag 2 maart

Ben & Anneke en Robert gaan een ‘Lord of the Ring´-tour maken. Om kwart over 8 worden ze al opgehaald. Ze hebben mooie dingen gezien alleen het filmgehalte was teleurstellend weinig aanwezig. Eef & Thea maken nog een tocht naar Glenorchie met de camper, de rest blijft in de omgeving of raakt de camper niet aan om te rijden.
We zitten op loopafstand van het gezellige centrum en de meesten onder ons verdoen hun tijd met relaxen in de stad en op jacht naar souvenirs. Een lekker rustig dagje met als afsluiting met zijn allen heerlijk pizza eten bij Winnies.

Woensdag 3 maart

Een rustige route van Queenstown naar Te Anau De enige attractie van onderweg, The Kingston Flyer, is failliet. De oude locomotief en de wagons staan nog wel op het stationnetje van Kingston.
Er is vandaag een mogelijkheid om door te rijden naar de Milford Sound. Veel extra kilometers maar een hele mooie weg er naar toe. Ger & Elly en Albert & Cock gaan richting Milford tot ze het zat zijn en weer terug rijden. Helaas is de route zo mooi dat ze doorgereden zijn tot de Sound. De boottocht hebben ze overgeslagen, maar hebben zeer genoten van de weg er naar toe.

Donderdag 4 maart

Vandaag gaan Piet & Mies de dagwandeling in de Milford maken. Onder begeleiding van een gids zullen ze ruim 5 uur wandelen. Ze hebben genoten van de wandeling en erg mooi weer gehad. De warme trui en de regenjassen waren niet nodig. Robert & Christie gaan met de camper richting de Milford Sound. Onderweg zijn heel veel mooie dingen te zien. Ook komen ze de Nieuw Zeelandse bergpapegaai tegen: de Kea. Een leuke brutale vogel die het vooral gezien heeft op de rubbers van de auto’s. De rest gaat naar de Doubtful Sound. Een schitterende Sound (fjord) waar helaas heel veel regen valt. Ook deze dag. anced/langs/en.js” border=”0″ />8.JPG” border=”0″ />
De groepen van de afgelopen 2 jaar hadden erg veel mazzel: veel zon en geen regen. Maar goed, zij hadden meer regen tijdens de weken ervoor. Je kunt niet altijd en overal geluk hebben. Overigens hebben ze wel een schitterende dag gehad. Zelf hebben we niet veel gedaan. ‘s Morgens in de zon gezeten, wel een plekje gezocht uit de wind en gewacht tot de was klaar was en daarna gegolfd.

Vrijdag 5 maart

Vandaag start de scenic route. Deze loopt van Te Anau naar Dunedin met als hoogte punt onderweg The Catlins. Omdat het een lange route is met heel veel uitstapjes is er een mogelijkheid om een stukje af te snijden en wat bovendien sneller rijdt omdat de weg rechter en breder is. In Tuatapere wordt nog een leuke koffiestop annex museum ontdekt. Ook Monkey Island blijft leuk. Een piepklein eilandje waar je naar toe kan lopen als het eb is.
Maar het hoogte punt van vandaag zijn toch wel de 3 zeeleeuwen die lekker lui liggen te zonnen op het strand van Waipapa Point. De eindbestemming van vandaag is McLeans Falls. Niet veel meer dan een camping en een paar boerderijen en natuurlijk de waterval.

Zaterdag 6 maart

De tweede etappe van de Catlins is niet zo’n hele lange maar met al zijn uitstapjes kun je je tijd makkelijk vol krijgen. Piet & Mies beginnen met een wandeling naar de waterval. Ze dachten dat is 1 uur te doen, maar vergaten dat er nog 3 kwartier bijkwam voor de waterval. Helemaal bezweet komen ze terug van het snelle lopen om niet al te laat weg te rijden van de camping.
Wij hadden graag Cathedral Cove willen bekijken, maar helaas is het weer geen laag water. Zelf zijn we vandaag al vroeg en dus als eersten, op de camping. Eindelijk hebben we op deze camping goede plaatsen toegewezen gekregen. Andere keren dat we hier stonden, kon je overstappen naar je buur zonder uit je camper te gaan. Zo dicht stonden we op elkaar. Het is al vrij laat als Piet & Mies pas op de camping aankomen. Het blijkt dat ze een lekke band gehad hebben. Een vriendelijke Nieuw Zeelandse boer heeft ze geholpen met de band te verwisselen. Helaas is het nu zaterdagavond en is de bandenboer gesloten tot maandag. Gelukkig hoeven we morgen niet te rijden.

Zondag 7 maart

Zo hard als het gisteren waaide, zo windstil is het nu. De eerste bus van even na half 10 zit dan ook vol met Hollanders naar de City. Piet & Mies gaan natuurlijk lopend. Die 3 kilometers zijn peanuts voor hen. Albert & Cock, Ger & Elly en Eef & Thea zitten ‘ s middags in de trein door de Taieri Gorge. Piet & Mies besloten op het laatste moment ook te gaan treinen. De tocht was mooi, maar weinig spectaculair.
Ben & Anneke nemen aansluitend op de bus naar de stad een bus naar het steilste straatje ter wereld. Om kwart over 3 gaan zij met Robert & Christie en Gert & Geertje een ‘wilderness’ tour maken over het schiereiland Otago. Als het aan Christie had gelegen had ze een paar pinguïns meegenomen, zo leuk vindt ze deze beestjes. Peter & Joke gaan na het stadavontuur een mooie strandwandeling maken welke naast de camping ligt. En wij? Wij hebben de ochtend gegolfd en zijn ’s middags de stad in geweest.

Maandag 8 maart

Om 8 uur rijden we meet Piet & Mies naar de bandenboer. Alles is om kwart voor 9 al klaar en zij kunnen starten aan hun één na laatste etappe. Wij blijven nog hangen in Dunedin en gaan pas om 12 uur op pad. Zoals iedereen gaan wij ook naar de Moeraki Boulders.
Dat zijn hele grote steenachtige knikkers die op het strand liggen. Deskundigen zijn er nog steeds niet uit hoe deze ontstaan zijn. Peter & Joke, die al om 7 uur waren vertrokken, hadden hier ‘last’ van het opkomend water en wij van het afnemend water. Je moet dus opletten dat je geen natte voeten krijgt als je zo’n bol nader wilt onderzoeken. Een ander hoogte punt van deze route waren de Clay Cliffs. Hoog puntig geel gesteente aangetast door de tand des tijd steekt vandaag mooi af tegen de blauwe lucht en het is er behoorlijk warm. Al heel in de verte zien we Mount Cook al statig tegen de blauwe achtergrond. Alweer mooie beelden die ons niet meer afgenomen kunnen worden.

Dinsdag 9 maart

De laatste etappe en deze gaat naar Christchurch. Om 7 uur is Mt Cook nog mooi te zien in de eerste ochtend stralen hoewel er al een beetje een waas hangt. Als wij half 10 wegrijden, hangt er al een dikkere waas en bij het uitkijkpunt heeft het eigenlijk al geen zin meer een foto te maken.
Bij Lake Tekapo is het druk als altijd, bussen rijden af en aan en dat voor een piepklein kerkje en een standbeeld van een hond. Geen gewone hond, deze hond vertegenwoordigt al het harde werk dat de schaapshonden doen en hebben gedaan. Bovendien is het gelegen aan een ijsblauw meer omringd door grijze besneeuwde bergen. Je krijgt dus bij dit mooie weer bijna altijd mooie plaatjes. Een leuke stop onderweg is in Geraldine bij een breiwinkel. Geen gewone breiwinkel. De echtgenoot van de bazin heeft een steekje los, om het maar zo te zeggen. Hij heeft achter de winkel een expositieruimte. Hij is uitvinder van hele speciale spelletjes. Kijk maar eens op www.1066.co.nz Bovendien heeft hij samen met zijn dochter een mozaïek gemaakt van het borduurwerk van Bajeux en dat is in deze ruimte te zien. De rest van de route is meer van opschieten om bij de camping te komen. Iedereen is toch wel verzadigd van iedere dag mooie dingen te zien en vooral te doen. Zelf gaan we nog even langs de camperverhuurder om een en ander door te nemen bij het inleveren van de campers. We hebben het tijdstip veranderd van 12 uur naar 9 uur, zodat we meer tijd hebben om in de stad te zijn. Ook gaan we nog even bij het vliegveld langs om te kijken of er wat veranderd is bij het inchecken. Geen schokkende wijzigingen dus dat moet donderdag soepeltjes verlopen.

Woensdag 10 maart

Het inleveren van de campers gaat snel en ruim voor tien uur als de bus moet komen zitten we klaar met een bekertje slappe koffie. Als om 5 over tien de bus er nog niet is, bellen we even met de maatschappij. Bij het hoofdkantoor waren ze vergeten het aangepaste tijdstip door te geven aan de vestiging in Chch. Lekker handig. Er werd gezegd dat we nog 15 a 30 minuten zouden moeten wachten maar gelukkig na 10 minuten was de bus er. Koffers inleveren bij het hotel en de stad in om de laatste inkopen te doen!
Om half 6 staat er weer een bus voor, Dit keer om ons naar het afscheidsdiner te brengen in Willowbank. Hier is ook nog een soort dierentuin met inheemse dieren, waar we eerst een rondleiding krijgen. De Kea’s zijn hier net als in het wild lekker brutaal. De gids geeft ze iets te snoepen en één van de vogels landt op Gert zijn schouder. Ook krijgen we de Kiwi’s nog even redelijk goed te zien ondanks dat we in een donkere ruimte zijn. Kiwi’s zijn immers nachtdieren. Het eten is goed maar op zijn Nieuw Zeelands snel en om kwart voor negen zitten we al weer in de bus richting hotel. We nemen afscheid van Pet

er & Joke, want zij gaan een dag later en reizen via Kuala Lumpur. Een paar van ons nemen nog een kop koffie of een wijntje en dan is het snel naar bed, want de komende 48 uur zal er niet al te veel geslapen worden.

Donderdag 11 maart

Om 7 uur zit iedereen aan het ontbijt en om acht uur in de bus. Na een korte rit zijn we op het vliegveld. Het is trouwens tijd om te vertrekken, want volgens de berichten wordt het weer slechter. Het inchecken verloopt voorspoedig en na ruim een uur wachten, kunnen we aan boord voor de eerste etappe naar Auckland. In 5 kwartier zijn we er. Een piece of cake, als je bedenkt dat we nog 23 uur moeten. De wachttijd is snel voorbij en we kunnen 11 uur zitten tot Hong Kong. In Hong Kong is de wachttijd een kleine 4 uur. Dat valt niet mee als het voor je gevoel midden in de nacht is.

Vrijdag 12 maart

We landen volgens schematijd. Helaas duurt het even voordat we de koffers hebben. Als alles compleet is nemen we van iedereen afscheid en beginnen aan de allerlaatste etappe richting huis.

HET EINDE

Lieve medereizigers, Wij danken jullie allen voor het maken van weer een geweldige herinnering aan een mooi toer door New Zealand. We hopen jullie nogmaals tegen te komen op één van onze andere reizen. Het gaat jullie allen goed en wie weet tot een volgende reis of een reünie.

<<Verder naar het zuiden
Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.