Naar de gletsjers

Dag 6 Haines Junction – Tok

Donderdag 17 juni 2010

De ANWB stond ook op deze camping, maar dan voor 2 nachten. Vreemde keus als je je bedenkt, dat hier in de omgeving niet veel te doen is. Behalve een dure vlucht en dan ook alleen maar als het weer helder genoeg is. Bovendien rijden ze met 24 campers, dat komt dus neer, inclusief leiding, op een man of 50! Wij moeten allemaal er niet aan denken om met zo’n grote groep te reizen. We hebben een lange rit te gaan. Gelukkig is het heel rustig op de weg en is de weg breed en hebben we hele mooie vergezichten, Onderweg pakken we nog een museumpje mee. Stelt niet heel veel voor, er zijn een aantal opgezette dieren met een beschrijving erbij en een kleine tentoonstelling over de oorspronkelijke bewoners. Een eindje verderop komen we Karinka en Wil & Rob nog tegen. Na een babbeltje en een paar foto’s rijden we weer verder.

De camping in Tok is een hele aparte. Iedere dag is er muziek van een uur of 5 tot een uur of 6. Jawel country en western, uitgevoerd door een kwartet van in de 70. Daarna is er pannenkoeken gooien. Eén van de 2 kleine pancakes die je krijgt, moet je in een grote emmer zien te gooien. Is er één raak, dan verdien je een gratis ontbijt. Van de 8 uit de groep gooien er 3 raak. Dat wordt smullen morgenochtend.

Dag 7 Tok _ Valdez

Vrijdag 18 juni 2010

Sjors, Ad en Jack waren de winnaars en met Ria en Marjan wordt er ontbeten. Het is een simpel buffet, pancakes, worst, jam wat fruit uit blik zoals perzik en nog een paar dingen, maar dat mag de pret niet drukken. We eten allemaal ons buikje rond en kunnen er weer voor een paar uurtjes tegen.
Veel hele grote privé-campers hebben vaak een auto op sleeptouw. Zou handig moeten zijn als je op de camping staat. Je zou denken dat het dan een Ford Ka formaat is, maar meestal is het een formaat zoals een Crysler Voyager of een Ford Pick Up, groot dus. Nu kwamen we een camper tegen met een Humner op sleeptouw. Veel gekker kan haas niet.
In Gakona, bij een oud roadhouse komen we Kees & Anneke en Ad & Adrienne nog tegen. Adrienne is helemaal blij. Ze heeft het eerste stuk in de camper gereden en ze vindt het nog leuk ook. Dat zullen dus nog meer ritjes worden.
We rijden verder langs de The Wrangell Mountains, het visitor center slaan wij over maar horen later van Paul & Marja en Ad & Adrienne dat het zeer de moeite waard is. Dat is dus voor de terugweg, want dan komen we er weer langs. Onze volgende stop is Worthington Glacier. De gletsjer is van dichtbij te bewonderen, je mag er zelfs (op eigen risico weliswaar) naar toe lopen. Dat doen we toch maar niet, het ziet er iets te indrukwekkend uit. Het uitzicht bij de gletsjer is mogelijk mooier.

Hier kijken we richting blauwe lucht, grijze bergen met een wit dakje en jong groen op de bodem en struiken. Als we weer verder rijden, komen we door een mooie pas met twee watervallen, de Bridal Veil Falls en de Horseshoe Falls. Nu is het nog maar een klein stukje naar Valdez.
De camping is netjes en groot. Helaas is het het type grote parkeerplaats. Naast de camping zit een Bald Eagle op een lantaarnpaal. Hij is daar niet weg te branden en dat geeft ons de kans mooie foto’s te maken. Even later komt er nog een groepje overgevlogen, ook nu worden ze op de gevoelige plaat gezet.
We gaan met Paul & Marja en Ad & Adrienne wat eten. We stranden bij een soort diner en eten Fish & Chips, geen culinair hoogstandje maar het smaakt best.

Dag 8 Valdez

Zaterdag 19 juni 2010

Jammer, maar het is zwaar bewolkt en het miezert iets, als we wakker worden. Als onze bus komt om ons op te pikken is het inmiddels droog maar de wolken hangen nog steeds laag.
In 1989 is hier een grote olieramp geweest met de Exxon Valdez. De olie heeft Valdez niet bereikt, de lekkage deed zich voor zo’n 40 km uit de kust op de Bligh Reef, maar helaas vernietigde het een groot deel van het zee leven in de omgeving. Tegenwoordig lijkt de natuur zich zo goed als te hebben hersteld. Als we wegvaren is het eerste wat we zien, de grote olie opslag tanken en terminal. Geen fraai gezicht. Al gauw wordt onze blik getrokken door een groepje zeeotters. Zij stelen al snel de show met hun koddige kopjes en schattige bewegingen met hun pootjes.

Als we nog geen uur onderweg zijn wordt er al een beer gespot op de oever. Het lijkt erop dat hij in de gaten heeft dat er naar hem gekeken wordt en al snel klimt hij tegen een rotswand op en is verdwenen. Vervolgens zien we heel in de verte 2 Bald Eagles gebroederlijk naast elkaar in de top van een boom zitten. Valt niet mee om ze op de foto te krijgen. Dan zien we een zeeleeuw op een zeebaken liggen. We vragen ons af hoe hij erop geklommen is. Dan komen we bij grote brokken ijs die drijven in de zee. Het zijn stukken ijs die van de Columbia gletsjer zijn afgebroken. Omdat het nu zo bewolkt is, zegt men dat de kleur blauw van het ijs nu mooier is dan als het zonnig is. Dit nemen we maar aan, hoewel sommigen van ons toch liever wat zon erbij zouden willen. Een beetje heldere lucht zou zeker van pas komen om de gletsjer goed te kunnen zien. Nu zie je helaas niet waar de gletsjer stopt en waar de bewolking begint. We zien ook nog een Bald Eagle op een stuk ijs zitten. Dat die pootjes niet bevriezen!

Als we weer wegvaren van het ijs, komen we nog een paar walvissen tegen. Ze maken een paar mooie duiken en wij mogen dan de staart fotograferen, als we dus snel genoeg zijn. Na die ene zeeleeuw op de zeebaken zien we er ook nog een heel stel op de rotsen liggen. Als laatste worden we nog getrakteerd op een groepje Popoise Dolfins. Een razend snel soort die alleen Piet goed heeft kunnen vangen met zijn camera. Hij is dan ook degene met een filmcamera. Als we in de haven aankomen, is er nog een attractie: er is een zeeotter die een hele show weggeeft. Hij ligt lekker op zijn rug te dobberen, voetjes op elkaar en zit zijn kopje te wassen. We zijn er bijna niet van weg te slaan.
Na deze eenerverende dag gaan we met zijn allen nog eten bij Mike’s Palace, een door velen aanbevolen restaurant. Als we om 10 uur richting camping lopen is het nog licht en als de zon voor de wolken had geschenen, hadden we deze zeker nog gezien.

Dag 9 Valdez – Palmer

Zondag 20 juni 2010

Als wij om even na 9 uur vertrekken, is het nog bewolkt. Eerst rijden we richting de olieterminal. Voor 9/11 (2001 de aanslagen in Amerika) waren er excursies naar de terminal. Omdat men bang is dat er mogelijk een aanslag gepleegd kan worden, zijn de excursies sindsdien niet meer mogelijk. Een paar honderd meter voor de terminal staat er een afbakening dat je niet verder mag. We proberen een paar foto’s te maken, maar zien eigenlijk niet veel. Wel zit er heel parmantig een Bald Eagle op een paal mooi te wezen voor op een foto. We belonen hem en maken een paar kiekjes.

De watervallen van de heenreis komen we natuurlijk ook weer tegen. Toch maar een paar foto’s maken, je weet maar nooit of deze beter zijn. Van de pipeline komen we langs pumpstation nummer 12. We proberen hier nog even te kijken maar ook hier is alles afgesloten. Als we bij het visitor center van Wrangel St Elias National Park komen, zien we de campers van Kees & Anneke, Rob & Wil en Karinka daar ook. Piet & Stieneke spreken we nog even in de souvenir shop. De film (die volgens Paul en de anderen die het gezien hebben erg mooi is) slaan wij over vanwege tijdsgebrek. Wel kopen we de video zodat we die op ons gemak kunnen bekijken.
Bij de Klutina River maken we een stop om even te kijken bij de zalmvissers. We zien 5 vissers een zalm vangen en 4 van hen verliezen de strijd met de zalm.
Langs de weg zien we de enorme Matanuska Glacier opdoemen en overgaan in een rivier. Er is een mogelijkheid om aan de voet van de gletsjer te komen en er zelfs op te wandelen, Paul & Marja maken van de gelegenheid gebruik, maar komen hierdoor net iets te laat op de Musk Ox Farm. Paul mocht gelukkig nog wel een foto maken van deze beesten.
De camping ligt mooi, we staan tussen de bomen, maar helaas zitten we vlakbij een T-splitsing van 2 toch wel drukke hoofdwegen.
Omdat Wil vandaag jarig is en het ook nog eens mooi weer is, zitten we lekker in het zonnetje en drinken een wijntje op de gezondheid van Wil.

Dag 10 Palmer – Seward

Maandag 21 juni 2010

Op de camping van hier had iedereen wel een paar daagjes willen blijven. Leuke plekken, kans op een Moose beneden in het dal en vooral het mooie weer van gistermiddag bepaalden deze wens. Maar aan alle leuke dingen komen een eind dus reizen we gewoon weer verder. De afstand van vandaag is niet zo groot, maar er is veel te zien en te doen onderweg.
Bij onze eerste stop komen we Paul & Marja tegen. Zij hebben op hun vorige stop al oog in oog gestaan met een jonge Moose. Paul kon dan ook mooie foto’s maken.

In het skioord Alyeska, het grootste skigebied van Alaska en het laagst gelegen in Amerika, komen we Wil & Rob en Karinka tegen. Zij zijn met de tramway de bult op geweest en hebben een tijdje naar het parapenten gekeken. Als wij boven komen zien we Ad & Adrienne lekker in de sneeuw stappen. Zelf lopen we het hele stuk naar boven, dat valt niet mee zo in de glibberige sneeuw.
Bij het Begich-Boggs Visitor Center zien we Paul & Marja weer en ook zien we Piet & Stieneke. Ook dit is een interessant visitor center met onder andere een aantal displays en ook hier wordt een video getoond.
Wel apart, overdag komen we Leo & Hanna nooit tegen en ook Sjors & Ria zien we sporadisch, terwijl we de rest regelmatig tegenkomen.
Als we in Seward aankomen, rijden we door naar de haven om te informeren voor de excursie van morgen. We zullen ongeveer om kwart over 10 opgepikt worden en als de excursie voorbij is kunnen we tussen 6 en 9 uur weer terug gebracht worden. Dat is wel fijn, want dan kunnen we na de boottocht nog uit eten met degenen die dat willen en die dat niet wil kan al terug naar de camping.

<<Via Yukon naar Alaska Bij de Kerstman op bezoek>>
Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.