Big Sur, Universal Studios en Joshua Tree NP

Dag 6

Donderdag 15 september Watsonville – Big Sur

Om 7 uur loopt de wekker af; helaas kunnen we pas om 8 uur aan de was beginnen en dat houdt in dat we op zijn vroegst om half 10 kunnen rijden. Omdat we gisteren na 6 uur binnen kwamen, was de office op dat moment al gesloten, dus moeten we ook nog betalen. Er is een vrij grote goed gevulde campwinkel. Hier kunnen we onze vergeten thee en koffie gelukkig kopen. Uiteindelijk is het 10.15 uur eer dat we op weg kunnen. De weg langs de kust is een hele bekende en is een must do als je van SF naar LA rijdt. In Monterey zijn we even gestopt. Omdat het zwaar bewolkt is, maakte het een beetje een sombere indruk. We zijn hier niet al te lang gebleven mede omdat we al een achterstand hadden vanwege de was. De weg naar 17 miles scenic drive was redelijk snel gevonden. Een mooie route leidde ons langs de oceaan en gaf mooie uitzichten. Omdat het nog steeds bewolkt was (maar niet koud), gaf het een grillige indruk. The Lone Cypress staat hier al 250 jaar en is mogelijk één van de meest gefotografeerde punten. De boom heeft het er duidelijk moeilijk mee, want wordt ondersteund en vastgehouden door kabels.
Het stikt hier van de golfbanen en dure huizen, niet bedoeld voor Jan Modaal. Eén van de banen had een afslagpunt tussen een uitkijkpunt en de oceaan. Een beetje slechte golfer zou je maar zo kunnen raken met de bal. De hole van deze afslag is de meest gefotografeerde hole ter wereld.

Ook Pebble Beach bevindt zich hier. Deze baan hoort tot de top 6 van ’s werelds mooiste banen. (en mogelijk ook één van de duurste). We hebben hier wat rondgekeken en geluncht. Nu zou je denken dat dat ook duur is, maar dat viel reuze mee. Anders hadden wij hier vast niet gegeten :-).
Bixby Creek Bridge is een open boog brug. Het ligt 13 mijl van Carmel en is van historisch belang, omdat het de diverse dorpen met elkaar verbindt. Vroeger deed men er 3 dagen over om heen en weer van Monterey naar de Big Sur River te reizen. De brug is 218 meter lang, 85 meter hoog en de grootste overspanning is 98 meter. De bouw duurde ongeveer 15 maanden en de brug is ook één van de meest gefotografeerde objecten van de West kust. Onze camping is de Pfeifer Big Sur State Park. Een mooie camping met plekken gelegen tussen de bomen en langs Big Sur River. Het sanitair is er netjes en er zijn zelfs warme (betaalde) douches.

Dag 7

Vrijdag 16 september Big Sur – Lake Cachuma State Recreation Park

Bij het wakker worden was het slechts 13,4 graden in de camper. Een vrij koele nacht is het dus geweest. Ondanks dat we onder 1 dun dekbedje lagen hebben we het niet koud gehad. Zo uit het bed is het frisjes en dan is het gaskacheltje een uitkomst en binnen een paar tellen is het behaaglijk met 18 graden. We rijden weer een mooie route, vooral het begin is erg bochtig. Als we een stuk langs de kust hebben gereden, zien we beesten op het strand liggen. Het is niet duidelijk of het zeehonden of zeeleeuwen te zijn. Een eindje verderop staat er een bord ‘Sealions’, er is een grote parkeerplaats en er staat een bord dat vandaag de lions aan de rechterkant het beste te zien zijn. In 1990 werden er een aantal gespot langs deze kust. In 1992 werd de eerste pup geboren en in 1996 meer dan 1000. Tegenwoordig is dit aantal verviervoudigd. De colony bestaat nu uit 15.000 dieren. Sinds 1997 hebben vrijwilligers hier een belangrijk aandeel in. Ook nu staan er twee vrijwilligers die informatie geven.

Onze tweede stop is Cambria. We zetten de camper op een parkeerplaats en Jack probeert of hier wifi is en ja hoor, even de mail checken om te kijken of er iets bijzonders is. Hier in Cambria is het Nit-Wit Ridge. Een huis dat geheel is opgebouwd uit afval en schelpen. Het is 60 jaar geleden gebouwd door captain Nit Wit de bijnaam voor Art Beal.

In San Luis Obispo (de plaats is precies gelegen tussen SF en LA) bezoeken we een missiepost uit 1772. In deze plaats doen we ook nog wat inkopen bij een grote supermarkt. De aardige cassiere vraagt of een bonuskaart hebben, die hebben we niet. Ze pakt uit haar schort een kaart en zo krijgen we toch nog een korting van $2,84.
Omdat er op het eerste stuk, tijdens alle bochten een kastdeurtje open ging en er twee borden uitvielen en in 1000 stukken kapot gingen, kochten we bij een “Dollar Tree”-winkel 2 borden en een paar batterijen voor de koplampjes. Op de campings kan het namelijk erg donker zijn aangezien er meestal geen straatverlichting is.
We besluiten een paar kilometer om te rijden via Solvang. Een plaatsje met een Deense achtergrond en dit weekend is er een soort oktober feest met braderieën en andere feestelijkheden. Een aantal mensen loopt ook verkleed rond met zogenaamde Vikingkledij. We zoeken hier een restaurantje, want het is inmiddels half 6 geweest en de maag begint een beetje te knagen. We vinden een restaurantje en ruim een uur later staan we weer buiten met een gevulde maag. Tegen half 8 komen we op de camping aan en het is al bijna donker. We mogen onze eigen plek uitzoeken en dat valt niet mee zonder straatlantaarns.

Dag 8

Zaterdag 17 september Lake Cachuma State Recreation Park – Malibu Creek State Park

Om half 7 werden we gewekt door het gekwetter van vogels en een raar geluid dat een beetje deed denken aan kikkers. Het blijken een stel spechten te zijn die in de paal, die de stroomdraden van de grond houdt, al een paar mooie gaten hebben gemaakt. Na een half uurtje zijn we eruit gegaan, ontbeten, het verslag verder geschreven en klaar gezet voor als we een goede internetverbinding hebben. De meeste verbindingen waren bij Starbucks via de telefoon. Het enige wat je dan een beetje kunt doen is een foto en berichtje achterlaten op facebook. Om 9 uur zijn we gaan rijden richting Santa Babara. Al snel lijkt de zon door te komen, maar dat is maar even. Als we weer bij de kust zijn, hangt er weer diezelfde bewolking als de afgelopen dagen. Dat doet Santa Barbara ook geen goed. Het wit van de huizen lijkt daardoor wat grauw en de rode pannen zijn wat bruin-oranje. Net als we zeggen ‘zal hier ook een Starbucks zijn’ zien we deze aan de overkant, Aangezien het koffietijd is, gaan we dat hier maar doen. Hoe vervelend weer ?. We hebben nog even wat rondgelopen en zijn toen naar het infocentrum gegaan. Deze viel erg tegen, een piepklein gebouwtje en het was er overvol. Aan de overkant was de pier, deze opgelopen en zagen op het strand het creatieve van de bedelaars. Er lagen dekens met daarop bijvoorbeeld een potje waar je vanaf de pier een muntje in kon mikken. Aan het eind van de pier waren wat eettentjes en souvenirwinkeltjes, niet echt spectaculair. We liepen weer terug naar de camper en zetten koers naar Malibu. Helaas keken we teveel naar de navigatie. Deze doet meestal de snelste route en dat was dus eigenlijk dus niet de bedoeling. Zodoende reden we via de hwy 101 en niet de 1 richting de camping. Ondertussen was het weer flink opgeknapt een blauwe lucht en een paar graden erbij.

Omdat we nu moesten omrijden voor Malibu lieten we dat maar liggen, dus direct naar de camping. Deze camping is in gebruik geweest door 20th century Fox studio’s van 1946 tot 1974. Er werd oa M*A*S*H opgenomen. We hebben hier lekker in het zonnetje gezeten en wat gelezen. Heerlijk! Het koelde vrij snel af wat een koude nacht voorspelde.

Dag 9

Zondag 18 september Malibu Creek State Park – Lake Perris State Park

En inderdaad, het was vanmorgen 12 graden en een beetje in de camper, frisjes dus. En we deden het kacheltje even aan om de kou uit de camper te halen. Even na 9 waren we op weg naar LA. Ondanks dat het vroeg was, waren er al heel wat mensen op de been. Zes banen breed richting LA. Als je de Mulhollandroad rijdt, kun je de beroemde Hollywood letters tegen de berg zien. Wij gingen deze weg vanaf de westkant in. Dat was niet zo handig, want de weg ging over in een gravelroad. Dat maar niet gedaan, mede omdat de weg vrij ver omhoog gaat. Dwars door een woonwijk reden we terug naar de hoofdweg. Even later kwamen we weer de Mulhollandroad tegen, nog maar een poging. Het blijkt dus een gigalange weg te zijn want we zaten nu waarschijnlijk ergens in het midden. We kwamen wel hoog met een mooi uitzicht. Omdat dit vrij veel tijd in beslag nam, zijn we maar snel naar Universal Studio’s in Hollywood gegaan. Dit is een soort amusement park met als hoogte punt de studio’s. We zijn eerst naar het spookhuis gegaan. Met wel leuke trucjes, waar je echt van kon schrikken. Zoals een lijk dat plots naar voren schiet als jij langsloopt. Bij veel publiek leidde dat tot gegil wat voor de overige mensen weer leuk was. Daarna gingen we naar de hal waar special effect, zoals deze in films gebruikt worden, werden getoond. Een beetje flauw gedoe. Meer ook hoe ze dit in de jaren 60 en 70 deden Daarna gingen we Jurassic Park in. Met zo’n 20 mensen zaten we in een bootje waar we onderweg dinosaurussen in allerlei maten en uitvoeringen tegenkwamen die je te pas en te onpas nat konden maken met als hoogte punt: je werd omhoog getakeld en losgelaten van een hoogte van 84 feet in een stroomversnelling zodat het water alle kanten uitspatte wat vooral voor de mensen voorin en aan de zijkant een flink aantal spetters opleverde.

Na Jurassic gingen we naar de Terminator in 3D met speciale brilletjes natuurlijk. Het verhaal was maar zozo, het geluid oorverdovend, maar het was wel bijzonder om te zien. En het grappige was dat de stoelen waar we op zaten, op een gegeven moment iets gelift werden en later in de film vielen we met een schokje naar beneden. Natuurlijk wel op een spannend toepasselijk moment. Er is ook een mini-museum met een paar kostuums en andere relikwieën uit bekende films. Na wat gegeten te hebben, moesten we natuurlijk ook nog naar de studio’s. Dat nam wat meer tijd in beslag dan we gedacht hadden. Langzaam schuifelden we in een lang lint naar de ‘cars’ (4 in een rij waar bij elkaar zo’n 200 mensen zitten ) en de (soort) tourleader, de man die alles aan elkaar lult, eh praat. Die man legt e.e.a. uit welke studio’s waar voor dienen bijvoorbeeld geluidsstudio’s. Ook rijden we door een nepdorp. Dat zijn een aantal gevels van bijvoorbeeld een stad en een kerkplein. Deze laatste is o.a. gebruikt in de film ‘Back to the Future’ en de tv-serie ‘Ghost Whisperer’. Gelijk krijgen we op beeldschermen de voorbeelden te zien. Grappig dat zulke stukjes uit het nepdorp niet herkend worden als hetzelfde. Want dat plein is nog vele malen meer gebruikt. Ook is er de chique straat waar ‘desperate housewives’ wordt opgenomen. Natuurlijk zijn er ook delen ingericht voor cowboyfilms, Spaanse scènes etcetera. We gaan ook een hal in waar we in 3D stukjes zien van de nieuwe King Kong film, (we blijven overigens allemaal in het treintje zitten). Wat ook nog spectaculair was een overstroming en in één van de hallen een aardbeving. We rijden een ‘metrostation’ in en alles begint te trillen, je hoort gegil, er stort een deel van het dak in en er komt water naar binnen gestroomd. Al met al duurde deze tour inclusief het in de rij staan/schuifelen bijna 2 uur. We gaan snel naar de uitgang en merken dat het nu, ondanks dat het al tegen 5 uur loopt veel drukker is dan vanmorgen om 11 uur. Omdat dit allemaal veel meer tijd in beslag heeft genomen dan we aanvankelijk van plan waren rijden we richting camping. We maken nog een stop bij een (enorm grote) Walmart. Hier halen we beltegoed om met onze mifi te kunnen werken. Ondertussen is het donker geworden als we bij de camping aankomen. Lang leve onze voorbereidingen via google maps en de navigatie in de camper. Als we onderweg bedacht hadden, dat we naar deze camping zouden gaan, hadden we mogelijk de camping niet kunnen vinden.

Dag 10

Maandag 19 september Lake Perris State Park – Joshua Tree NP

Wat een verschil met gisterochtend, het was nu ruim 20 C in de camper. De camping is overigens best wel groot en op het deel waar wij staan, zijn nog 2 campers. En dan te bedenken dat het in het weekend overvol kan zijn.

We waren eerst van plan om in Palm Springs een golfbaan op te zoeken, maar we besluiten dat dit niet zo verstandig is met temperaturen van 37 C. Er is ook een ‘tramway’ een kabelbaan naar 3300 meter hoogte. Lijkt ons wel leuk om te doen. Helaas is het gesloten tot 26 september vanwege onderhoud. We rijden Palm Springs in. De hoofdstraat (downtown) heeft niet veel te bieden. Gelukkig is er wel een Starbucks voor onze broodnodige dosis. In een hoeden en petten winkel stappen we nog even naar binnen. De Halloween is in aantocht en dat zie je ook hier. Er zijn een flink aantal verschillende modellen en uitvoeringen van goedkoop tot prijzig. We kopen allebei een exemplaar, Jack een hoedje en Marjan een maffe pet. We merken op dat het hier wel heel warm is, geef ons maar Alaska! We gaan weer naar de camper en rijden naar de camping welke gelegen is in het Nationale Park ‘Joshua Tree’. Joshua Tree NP (2250 km2) dankt zijn naam aan de Joshua boom (Yucca brevifolia) die wel 10 m hoog kan worden en 900 jaar oud. We kopen bij de entree een jaarpas welke ons toegang geeft voor alle nationale parken (NP) van Amerika. We gaan hier een kort wandelingetje maken, de Hidden Valley Nature Trail Lengte: 1600 meter (loop). Hidden Valley is een gebied dat compleet omsloten wordt door opeengestapelde granieten rotsblokken. De plek was vermaard als schuilplaats van veedieven. Tussen de keien ligt een pad met een lengte van 1 mijl, waarlangs veel cactussen, Joshua Trees en andere planten groeien en waar ook veel dieren leven. De plantjes hebben we wel gezien maar de beestjes niet. Gelukkig waait hier een zacht briesje, dat maakt wel het verschil. We komen halverwege nog een stel tegen die lopen te puffen en te steunen en vragen aan ons of het beter is terug te lopen of door te lopen. Of wij dat weten. Wij adviseren wel door te lopen want ze zijn vast al wel op de helft. En dat blijkt later ook te kloppen. Het is een leuke korte wandeling die je een kleine indruk geeft van het park. Vervolgens rijden we richting de camping. Degene die we gepland hadden was gesloten, maar gelukkig zijn er wel een stuk of 9 in dit park. We rijden een klein eindje terug en gaan dan op de Hidden Valley camping staan.

Een simpele camping voor $10, die je in een envelop moet doen en dan in een honestybox moet deponeren. Het zijn leuke plekken met een eigen picknick tafel. Er zijn geen aansluitingen en er is zelfs geen water. Wel zijn er hele nette long drop toiletten. Onze picknick tafel staat al snel in de schaduw en het is er dan lekker vertoeven met een magazine.

Dag 11

Dinsdag 20 september Joshua Tree NP – Prescott

Het is 20 over 7 als we wegrijden en nog frisjes. Het was bij het wakker worden 15,5 C in de camper. Een temperatuurverschil met gistermiddag van 20 C! Er zijn hier maar weinig beestjes, een paar hele kleine squirrels (nog geen 15 cm), een enkel vogeltje en deze ochtend 1 konijn. Omdat het nog zo vroeg is, zie je de dauw op de struikjes. Dit is mogelijk het enige vocht op een dag, want het ziet er niet naar uit dat het veel regent. De afstand tussen Twentynine Palms en Parker is 100 miles. In het begin zie je nog wel een paar huisjes (hoewel huisjes, als het onze schuur zou zijn zou je het afbreken omdat je bang bent dat het snel instort) maar na een paar km is het niets. Eén lange weg, een beetje golvend met een aantal bergen. Het is een vrij saaie weg die ons enigszins doet denken aan Namibië, behalve dan dat nu de weg geasfalteerd is. Op een gegeven moment rijden we langs het spoor, we zien een aantal wagons en een vrachtwagen wordt geladen met het een of ander. We zien ook nog een half ingestort cq verbrand voormalig benzinestation en een hekwerk met heel veel (oude) schoenen. Zo’n hekwerk hebben we ook in Nieuw Zeeland gezien en deze hing vol met bh’s. Als we vlakbij Parker zijn, wordt de omgeving wat groener. Dit is duidelijk de invloed van de Colorado River. We maken een stop in Parker voor de nodige boodschappen en om te tanken. We doen de boodschappen bij de Safeway, een supermarktketen die ook in Canada te vinden is. We hebben van deze winkel een bonuskaart, dat is mooi werk want het scheelt ons ruim $20,-. In deze supermarkt is ook een Starbucks, natuurlijk moet hier een cappuccino gekocht worden voor onderweg. Langs de weg zien we enorm grote cactussen, deze zijn wel een meter of 3 hoog. We krijgen zo het idee dat we in Mexico rijden.

Voorbij Salome wordt de omgeving wat groener, maar de weg blijft recht en lang.
Als we links Hwy 89 op gaan, verandert de lange rechte weg in een weg naar boven. Het bijzondere van de weg is dat het tegemoetkomende verkeer iets hoger rijdt. Zowel zij als wij hebben 2 rijbanen tot de beschikking. Ze hadden zeker geld over in Arizona. Als we op 1500 meter hoogte zijn, komen we op een plateau waar een dorp is.

<< Lion King en meer Grand Canyon >>
Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.