Het gaat wel in één keer heel snel

Donderdag 19 februari

Vanochtend om half 8 is de gletsjer heel mooi te zien. Nog geen uur later is hij in wolken gehuld. Vijf mannen (Henny, Leo (V), Gerard, Willem en Paul) durven het aan om een gletsjerwandeling te maken. Ze zullen om half 11 opgehaald worden door de shuttle. Ondertussen is de zon weer doorgebroken en bijna iedereen is aan de was. Er worden touwtjes gespannen en de schone was kan lekker droog wapperen. De dames van van de gletsjermannen nestelen zich na de was in een stoeltje met een boek. Eindelijk de tijd om een stukje te lezen. De anderen die niet lopen nemen het er ook even van. Alleen Jan & Gea waren er alweer vroeg vandoor om één en ander in de omgeving te bekijken. Na de middag gaan Hans & Betty, Adri & Tiny, Leo & Thea, Bart & Annie en Jos & Ria ook nog even op pad. Als we zelf het dorp ook nog even in gaan, zien al snel diverse groepsleden rondlopen en ook Jan & Gea zijn weer terug van hun reis. Gea wil weer terug naar de camping, maar Jan wil eerst toch nog de film over de gletsjers zien. Ze is om te kopen met een ijsje en dat Jan pannenkoeken zal gaan bakken met de in Foxton (bij de Nederlandse molen) gekochte meel. Ook Jos en Ria, Bart & Annie en Hans & Betty gaan naar de film. De film duurt slechts 20 minuten maar geeft een goede indruk hoe de gletsjers en vanboven uitzien. Hans & Betty waren ook nog bij de Fox gletsjer geweest ze vonden deze mooier dan de Frans Josef alleen al vanwege het feit dat je er dichter bij kunt komen. Alleen Betty was niet zo blij met de slingerroute er naar toe want je komt er morgen toch langs.

Vrijdag 20 februari

We hebben de afgelopen dagen echt geboft met het weer. De gletsjers waren heel goed te zien en we konden alle activiteiten doen die we wilden. En vanochtend is het zwaar bewolkt en de regen dreigt er er is bijna niets van de bergen te zien. Zelf rijden we nog naar Gillespie Beach. Dit is het strand in het verlengde van de Fox gletsjer. De laatste 12 km is over een hele smalle gravelroad waar je elkaar net kunt passeren. Als we op het strand staan horen we van een stel dat daar loopt, dat er dolfijnen langs de kunst zwemmen. Helaas zien wij ze niet. Gelukkig breekt de lucht even en kunnen we vanaf het strand de gletsjer zien. Dit is toch wel heel apart. Als we weer verder rijden begint het al snel te regenen. Onze volgende stop is de zalmkwekerij. Niet alleen vanwege de overheerlijke zalm, maar vooral voor de niet te versmaden scones met slagroom en vruchtengelei. We horen later dat er al diverse groepsleden ons voor zijn geweest. Paul & Zwany zitten er nog en zijn in gesprek met Ada onze collega van Wereldcontact. Bij het DOC-centre in Haast zien we ook nog Willem & Anja. Ondertussen lijkt het erop dat het niet meer wil ophouden met regenen. Heel jammer, want op het stuk dat hierna komt tot aan Lake Wanaka zijn hele leuke uitstapjes. Als wij langs Blue Lake komen zien we dat Gerard & Marian, Jos & Ria en Bart & Annie toch even een wandelingetje maken. In Wanaka doen we bijna allemaal boodschappen voor de BBQ, die we houden op voorstel van Zwany. Ieder zorgt voor zijn eigen eten en op deze camping is een mooie overdekte plek waar we kunnen zitten en koken. Iedereen is van de partij en we hebben een gezellige avond.

Zaterdag 21 februari

Als we weer wakker worden valt de zoveelste bui op ons dak. Goed weer om of naar Puzzling World te gaan of naar het Toy & Transport museum. Bij de laatste komen we heel wat groepsleden tegen. De collectie is de aflopen jaren behoorlijk toegenomen. Wat eens begon als een uit de hand gelopen hobby is het nu het adres om je oude speeltjes of je oude auto te geven of te verkopen. Er zijn nu 3 grote hallen waar je het één en ander kunt bewonderen en ook buiten staan nog een groot aantal voertuigen. Als we bij het Cadrona Hotel aankomen om koffie te drinken, zitten Hans & Betty te wachten op hun Spicy soup. Even alter komen Adri & Tiny ook binnen. Zij zijn ook in voor de soep. Het blijkt dat Jan & Gea ’s morgens om 9 uur al voor de deur stonden. Helaas waren ze toen nog niet open. Bij het Bungy Jumpen wordt flink gesprongen. Helaas niet uit onze groep. Willem loopt wel rond van zal ik wel of zal ik niet. Maar toch maar niet. Ook Gea heeft zoiets van zal ik wel of zal ik niet. Maar ook zij toch maar niet. Om 6 uur wandelen we naar Winnies. Hier gaan we met zijn allen pizza eten. Helaas moeten Bart & Annie afzeggen omdat Bart teveel last heeft van zijn rug. Ria is zo lief om een kleine pizza voor ze mee te nemen, zodat ze weten wat ze qua smaak gemist hebben.

Zondag 22 februari

Gelukkig is het weer iets beter. Bijna iedereen slaapt wat uit. Henny & Diny spannen de kroon. Pas na 10 uur gaan de gordijntjes voorzichtig open. Zoals altijd zijn Jan & Gea vroeg op. Zij rijden rond half 9 weg om naar de Kingston Flyer te gaan. Leo & Hennie gaan richting Paradise. In die omgeving zijn een aantal opnamen gemaakt voor de Lord of the Rings. Hans & Betty hebben een One Million Dollar cruise gemaakt. Dit bleek achteraf een vergissing. Daarentegen hebben Gerard & Marian, Leo & Thea en Willem & Anja veel lol gehad op de Earnslaw. De dames hebben gedrieën op de boot gezongen begeleid door de aanwezige pianist. Ondanks dat het de hele dag bewolkt is en af en toe een beetje miezert, is het gelukkig niet koud en kunnen we ons best vermaken in dit gezellige stadje. Vroeg in de avond gaan we naar Bob’s Peak met de gondel om daar te genieten van een heerlijk buffet.

Maandag 23 februari

Vandaag naar Te Anau. Een weinig spectaculaire rit. Onderweg is er alleen de Kingston Flyer (een oude stoomtrein). Er is nog tijd om in Queenstown e.e.a. te doen of zelfs door te rijden naar de Milford Sound, wat Gerard & Marian doen. Ze rijden al om even na 7 weg om pas tegen 6 op de camping te arriveren na een zoals ze zeggen ‘een geweldige maar vermoeiende dag’. Het overgrote deel van de groep gaat naar de Glowworms cave. En dat maakt deze dag ook alweer tot een eind.

Dinsdag 24 februari

Vandaag voor ons een hele rustige dag. Leo & Hennie zijn met de bus naar de Milford Sound en de rest is naar de Doubtful Sound. Zelf nemen we het ervan door naar de golfbaan te gaan. Zowel in de Milford als in de Doubtful Sound was het vandaag behoorlijk zonnig. Wij hadden goed golfweer, af en toe een dun zonnetje met een lekker temperatuurtje. Na de golf gaan we naar souvenirs kijken. Vaste prik, vandaag kijken morgenochtend kopen.

Woensdag 25 februari

We starten de dag met veel blauwe lucht. De meesten zijn rond 9 uur weg en de laatste tegen half 10. Eerst gaan we souvenirs scoren. Het winkeltje op de hoek is onze favoriet. Dan rijden we naar het diepste meer van NZ. Een mooie rustige plek wat grenst aan een stukje oerbos. Op de terugweg wilden we nog langs ‘The Big Totara Walk’ maar dit zou nog eens een extra 40 km zijn. Gelukkig kunnen we zeggen dat we dit bewaren voor een volgende keer. In Tuatapere gaan we lunchen. Op hetzelfde terras zitten Leo & Hennie en Henny & Diny al te genieten van een lunch heerlijk in het zonnetje. Als Henny & Diny weggaan zien ze de tas van Hennie hangen (zij zijn nog niet 5 minuten weg) Dit is al een derde keer. Eerst Betty haar portemonnee in Wellington, toen Gea haar tas bij de email op de camping in Franz Josef en nu Hennie. Ook Jos is bijna zijn portemonnee kwijt geweest. Deze was uit zijn zak gevallen. In Tuatapere Domain is ook een oerbos. Hier gaan we even kijken. We komen er ons favoriete vogeltje tegen: de Fantail. Een klein vogeltje met een start als een Japans waaiertje. Een ontzettend snel beestje en erg moeilijk te fotograferen. Het is een mooi bos(je). Het is een soort rondloop alleen de bewegwijzering is wat verwarrend. Gelukkig vinden we de uitgang waar we geparkeerd staan wel. Als we denken één van de eersten op de camping te zijn, komen we bedrogen uit. Adri & Tiny, Leo & Thea, Hans & Betty, Paul & Zwany en Willem & Anja zijn er al. Ze zitten allemaal te genieten van de zon. Even later komen Henny & Diny binnen, toch maar niet naar Bluff gegaan. Gerard & Marian zijn wel naar Bluff geweest Ze hebben er genoten van een schitterend 360 uitzicht. Jan & Gea zijn o.a. naar Invercargill geweest. Jan kon eindelijk zijn Tuantara zien. Daar had hij het 2 januari bij de kennismakingsbijeenkomst al over! Jos & Ria en Bart & Annie zijn bij een boerderij geweest en Annie heeft een schaap geschoren. Na Annie durfde Jos ook. Zij zijn daar in de buurt ook bij een Nederlandse kaasboerderij geweest en hebben heerlijke kaas gekocht. Paul & Zwany hebben het oerbos gemist, ondanks de goede wegenkaart die zij hebben. Daarentegen hebben ze op het uitkijkpunt wel dolfijnen gezien. Dit alles wat er onderweg te zien was en het supermooie weer maakte dat het wee een perfecte dag was.

Donderdag 26 februari

Vandaag zou het volgens de voorspellingen alleen ’s morgens nog goed weer zijn. Met de lange rit voor de boeg en de vele mooie dingen die er te zien zijn, is iedereen al op tijd op pad. Zwany had nog een tip over een huis uit 1925 waar kunst tentoongesteld wordt en met een mooie tuin erbij. Wij besluiten er even te kijken. Als we eraan komen blijkt dat het huis pas om half 11 open is. We lopen even door de prachtig aangelegde tuin en besluiten om 10 over 10 om maar door te gaan. We zijn niet zo arty ingesteld en gaan liever kijken of we zeeleeuwen op het strand kunnen spotten. Onze eerste stop is Waipapa Beach. Hier zijn we nog nooit geweest en er zouden zeeleeuwen zijn. We hebben geluk er liggen 2 dikke heren op het strand. Ze zitten even naar elkaar te grommen en al snel vallen ze als dikke drilpuddingen om, om op het strand te zonnen. Omdat wij in verhouding laat vertrokken komen we bijna niemand tegen. Behalve ons vrolijke viertal. Zij waren ergens verkeerd gereden maar wilden toch Curio Bay zien. Net als wij hebben ze daar een jonge pinguïn gezien. Hij was zijn dons aan het verliezen wat vervangen wordt door een mooi verendekje. Een tijdje later komen we ze weer tegen. Op een uitzichtpunt in de wind gaan ze picknicken. Alsof er geen betere plekjes zijn. Als we op de camping aankomen, is het nog steeds mooi weer. Ze mogen meer Cloudy weather with drizzle voorspellen! Thea is helemaal uitgewoond als ze op de camping aankomen en zij en Leo besluiten om de volgende dag niet mee te gaan met de ‘Ecotour’ die toch ook veel energie vergt.

<<We zitten in Franz Josef Het is weer afgelopen>>
Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.